Vakantie in eigen land

Joy en ik zijn op vakantie in eigen land geweest :) Voor het eerst met zijn tweeën een paar weken op stap, geen verplichtingen, geen gedwongen schema. Het was leuk. We zijn van Broome, via 80 Mile beach

en Grey River

naar Karijini national park gereden. Daar zijn wij een paar dagen gebleven en hebben in verschillende ravijnen gewandeld, geklommen en gezwommen. Het kamperen beviel heel goed en was veel gemakkelijker met zijn tweeën dan toen Joy klein was.

Vandaar zijn we via Tom Price naar Exmouth gereden en hebben vier nachten op Cape Range doorgebracht. Dat ligt aan het Ningaloo reef, zeer de moeite waard voor snorkelen en... zwemmen met walvishaaien! We hadden een geen-garantie tour buiten het seizoen maar geluk en zijn elk een half uur onder water geweest. Je zwemt dan naast de walvishaai mee, heel bijzonder.

Daarna zijn we nog drie dagen onderweg geweest terug naar huis, we hebben in totaal ongeveer 3500km afgelegd en ons geen moment verveeld. Zelfs in de auto niet. Het landschap was verbazingwekkend mooi met veel gevarieerde begroeiing en bloeiende wilde bloemen en Joy tekende, leerde NL-se lesjes, luisterde naar muziek, las of we speelden woordspelletjes. Het was een goede tijd.

Na thuiskomst was het direct in de stutten ivm Joy's verjaardagsfeestje. Toch maar weer een speurtocht, nu met haar 7 goede vriendinnen. Heel gezellig.

Deze week is Joy op schoolreisje naar Perth geweest en heeft een heel leuke en drukke tijd gehad. Trampoline springen, schaatsen, een bezoek aan de Fremantle gevangenis, de muntslagerij, het maritiem museum, SciTech (soort Nemo) en Kings Park. Daarna nog een dag activiteiten zoals klimmen, boogschieten etc. Het was feest en ze ziet er na een rustig weekend nog steeds uit als een zombie. Als het goed is gaan we een rustige laatste periode op school tegemoet en dan na de grote vakantie weer een grote stap: de middelbare school.

De tijd vliegt

Het is bijna een jaar geleden dat we een blogpost hebben geschreven. Het leven raast met sneltreinvaart voorbij en hoewel ik steeds denk dat het vast gauw rustiger wordt, gebeurt dat duidelijk niet. Wat gebeurd er dan allemaal? Het leven gebeurt. We houden het zo simpel mogelijk en toch lijkt het altijd te druk. Voorafgaand onze reis naar Amsterdam en Suriname was het druk ivm de voorbereidingen. De reis zelf was fantastisch, we hebben velen van jullie kunnen zien ondanks de korte tussenstops in Nederland maar sommigen helaas ook niet. Joy vond het natuurlijk heel leuk om kerst met haar vader en familie door te brengen en het was heel gezellig. We herinneren ons fijne momenten met familie en vrienden, kou, lekker eten en snoepen, schaatsen kijken op het Museumplein en nog veel meer. Suriname was fantastisch, Krieshen zien en tijd met hem doorbrengen, Sheetal ontmoeten, goed nieuws krijgen ivm zwangerschap en leuke trips met onze familieleden daar. Wederom heerlijk eten, Joy een taster van de Surinaamse cultuur, Kries zijn gastvrijheid en het thuis zijn bij Krieshen en Sheetal. Joy heeft familieleden van haar vaders kant ontmoet en we hebben aardig gegraven in het bevolkingsregister. Joy weet nu de naam van haar overovergrootmoeder en dat gaat terug tot 1890 geloof ik (weet het niet uit mijn hoofd, het is een poosje terug). Het was een bijzondere trip en Joy voelde zich er zo thuis dat zij er nu net zo graag daar wilt wonen als in Nederland. Beneden zijn wat links naar videos van onze tijd daar. Even schrikken mischien, ik wordt ouder en bleek achteraf geen constante jetleg te hebben maar lage koorts ivm een infectie. Toen weer naar huis. Voor Joy de start van het laatste jaar op de lagere school. Voor mij een frisse start op het werk na twee zware jaren. Het voornemen om ons schema minder druk te maken, simpeler te leven en meer te genieten. En nu is het september. Dingen die te binnen schieten: Joy heeft regelmatig Nederlandse les via skype met Bart, een vierde jaar pabostudent. Dumbledore en Einstein zijn helaas overleden begin van het jaar. Garlic, een silkie bantam, is er bij gekomen. Garlic heeft het midden augustus vier eitjes uitgebroed en we hebben nu superschattige kuikentjes, Anis, Cocoa, Juniper en Cinnamon. Salt en Pepper vinden het wel leuk maar willen het ook heel duidelijk maken wie de broek aan heeft (Pepper). Pixie gaat tegenwoordig naar hondencreche bij onze vrienden een paar dagen per week omdat zij ongelukkig is alleen in huis. Joy heeft recent haar pols gekneusd, het is weken onduidelijk geweest wat er aan de hand was met als mogelijk scenario een operatie, inmiddels is zij herstelt Joy heeft een heel goed rapport gehad halverwege het jaar en hoewel blij met haar vrienden op school verveelt zij zich regelmatig in de klas, zij ziet uit naar de high school. Joy gaat nog naar peac en dat vindt zij wel heel leuk. Deze periode is het onderwerp architectuur, volgende periode MC Escher. Ze is gestopt met circus en drumt nog, schildert en tekent. Ik sport regelmatig, fitness. We drummen samen in Wasamba, de Broome Carnival drummers en treden regelmatig op. Vandaag voor het jaarlijkse Shinju festival en in november in Fremantle tijdens het Freo festival. Ben momenteel de tuin eindelijk aan het afmaken, dwz de laatste paden aanleggen, borders toevoegen en nog wat boompjes planten. We hebben nu een worm farm en een bijenkorf in de groentetuin die eigenlijk ook een kleine boomgaard is, tropisch natuurlijk. Joy kookt steeds vaker en lekker ook nog, heerlijk om de hond uit te laten en haar bij thuiskomst trots met een maaltijd aan te treffen. Ik doe natuurlijk al het onderhoud rondom het huis en leer steeds meer nieuwe dingen, schuifdeuren repareren, het dak in voor inspectie, sloten vervangen, best leuk allemaal maar het houd je van de straat en mij helaas van het strand. De iMac is niet zo lekker dus ik heb al weken beperkte toegang tot computer/internet, voornemens om te schrijven schuiven dus steeds op. De vaste telefoon werkt gelukkig wel weer. Joy wordt lang en groeit hard, bijna 1.60m is zij nu. Over het algemeen is zij nog gemakkelijk in de omgang en soms mis ik behang om haar achter te plakken. We krijgen steeds meer dierenvisite in de tuin, op dit moment hoor ik de fruit bats in de boom nectar snoepen. De krekels zingen en ik hoor de zee ruizen en een gekko...., tja, wat doet een gekko, blaffen? We gaan nog regelmatig voor een weekend naar Birdwood Downs waar Joy paardrijdt met een groepje vriendinnen. Ik heb mij gestort op het maken van hun fokkerij pedigree, een leuk projectie. Heb een tijdje geleden een yogagroepje georganiseerd maar doe zelf zelden mee omdat het te vroeg is op vrijdagochtend. Heb een Facebook pagina gestart over kippen in Broome en dat loopt storm, heel vermakelijk. Wij hopen te gaan kamperen de komende schoolvakantie en wandelen in Karanjini en snorkelen bij het Ningaloo rif. Als we geluk hebben heel misschien zwemmen met whale sharks/walvishaaien. Joy gaat in oktober op schoolreis naar Perth voor 5 dagen, heel spannend,\. Het belangrijkste nieuws: Krieshen en Sheetal hebben de 10 augustus Arjun gekregen, ik ben oma! Hij is een snoepje kruising Buddha en het gezin is compleet en gelukkig. Ik moet nu de lotto winnen en op bezoek, snel. Onze excuses voor verjaardagen etc die wij missen, dat is niet expres of uit gebrek aan liefde maar wel uit gebrek aan een verjaardagskalender en tijd. Wij houden van jullie xx Gek, zo een samenvattingsemail, hopelijk vanaf nu weer wat regelmatiger een korter berichtje met foto's. En natuurlijk horen we ook graag wat er bij jullie speelt! Veel liefs en groeten, Astrid & Joy De links naar de YouTube videos: https://youtu.be/02NapUnZVLA https://youtu.be/zK-9p6rIYBo https://youtu.be/wPVk8RKTviM https://youtu.be/IusVqn1MSYc https://youtu.be/idqhqb7pvdY https://youtu.be/Ee2NNt7LTjU https://youtu.be/gE8PAPHXCq4 Astrid

Sterrenkijken

Joy vroeg mij net om samen sterren te kijken. Gek genoeg doen wij dat zelden hoewel het hier altijd vroeg donker is en nauwelijks bewolkt deze tijd van het jaar. Enfin, terwijl ik Kirsten probeer te bellen om haar met haar verjaardag te feliciteren zet Joy alles klaar buiten. Word ik in een stoel geplant en moet ik met mijn ogen dicht zitten. Vervolgens geeft Joy mij een sterrenkijker. Ik mag zeggen welke planeet ik wil zien. Wauw, denk ik, hoe gaat zij dat uitvogelen? Pas als zij ja zegt mag ik kijken en voila! Bestel ik de maan, zie ik de maan. Bestel ik venus, zie ik venus. Wat blijkt? Ze heeft op verschillende keukenrolkokers het uiterlijk van de oppervlakte van de planeten geplakt en hield daar een lichtje achter als ik erdoorheen keek. Het klinkt misschien droog maar het was heel grappig. De stoelen stonden namelijk goed opgesteld om de sterrenhemel te zien en het was vanavond toevallig licht bewolkt. En intussen krijg ik close ups beelden van de diverse planeten. Heerlijk vind ik het dat ze nog zo kind is, terwijl zij ondertussen ook heel hard opgroeit. Joy is een gazelle die bijna net zo lang is als ik en er al heel vrouwelijk uit kan zien. Gelukkig op een natuurlijke manier; ze vindt verkleden en opdoffen wel leuk maar heeft er helemaal geen behoefte aan om zich in het openbaar als een tiener te gedragen of er zo uit te zien. Spelen met vriendinnen is natuurlijk het leukste wat er is. Hier een foto van het circusoptreden met Pixie in het park. En een knuffel aan het eind van ponykamp.

Deze maand is een drukke voor ons. Joy heeft weer volop extra training voor het jaarlijkse Sandfly Circus optreden. We zitten nu ook samen in een drumband Wasamba en hebben ons eerste optreden tijden de opening van het Shinju festival. En weer in de parade en dan nog voor International Peace Day. Dat is spannend genoeg voor het drummen (Joy is goed, ik kom net mee) maar vooral leuk vanwege de kostuums: we moeten er feestelijk uitzien. Voor avondoptreden ook nog belicht. Goddank hebben wij hulp met het maken van kostuums want ik kan mij echt niet herinneren wanneer ik voor het laatst opgedoft was. Als er foto's of video's gemaakt worden delen we die natuurlijk. Oh ja, in plaats van foto's proberen Joy en ik wat korte videos te maken. De enige plek waar ik die op kwijt kan is Facebook denk ik. Wij zijn echter niet met iedereen op deze mailinglist 'vriendjes' omdat ik fb graag beperkt houd tot familie en intimi. Als iemand andere suggesties heeft om korte filmpjes te kunnen delen, laat het even weten ajb. Dank. Wat gebeurt er verder? Joy is nog steeds niet helemaal gezond. Ze heeft een heftige herstelperiode gehad na de operatie aan haar neusamandelen en was nog steeds niet van de hoofdpijnen af. Vandaag had zij voor het eerst sinds maanden bijna geen hoofdpijn, geweldig! Voor Joy heel fijn en ik ben natuurlijk heel opgelucht wat dat wijst erop dat haar laatste behandeling aanslaat. Ze had weer eens echt energie en was veel vrolijker. Hopelijk zet dit door en kunnen wij een jaar van gezondheidsperikelen nu afsluiten. Joy verheugt zich ontzettend op de komst van Rick. Ze wil hem vooral naar ieder mogelijk restaurant meenemen want we delen een liefde voor lekker eten. Wie niet eigenlijk? Terwijl Rick hier is hebben wij twee weken vakantie en gaan we ook een weekend naar Birdwood Downs. De afgelopen maanden zijn we daar bijna maandelijks geweest om paard te rijden. Nu ja, Joy rijdt met een paar andere meiden, ik 'pas op', we slapen in een slaapzaal in de stal en voor eten kunnen we lekker aanschuiven drie keer per dag. Dus hoewel ik verantwoordelijkheden heb geniet ik ook van het daar zijn en het van huis weg zijn.

Ah thuis. Onze kuikens zijn nu 3,5 maand oud en gaan ws bijna leggen. Het was zo grappig toen ze klein waren: om Pixie voor te zijn met jaloezie hadden we haar mama gedoopt en ze ging er voor. Billen schoon likken en op tijd naar bed brengen; ze heeft wekenlang op de kuikens gelet als wij naar school en werk waren. Nu zijn ze bijna net zo groot als de andere twee kippen en wonen dus al een tijdje buiten. Met zijn vieren eten ze ons de oren van het hoofd. De jonkies hebben ook ontdekt dat de sla uit de groentetuin lekker en vers is dus ontsnappen soms uit hun ruimte. Blijft voor mij rucola en spinazie over want die lusten ze niet. Zolangzamerhand kan ik wel een watermeloenen winkel beginnen; die groeien overal en goed. Hoewel zeker niet alles wat ik gezaaid heb het goed doet, komt er voor het eerst mais aan, boontjes, veel Aziatische groenten, onze tomatenplant is echt een gigant (2m hoog, 2m breed) en de kruiden doen het goed dit jaar. Joy doet het zoals altijd goed op school. Drumt nog steeds. Schildert. En leest. Ik doe hetzelfde werk en reis daar wat minder voor maar nog wel wat. Vind het leuk om supervisor te zijn en nog steeds cliënten te zien voor mediation of counselling. Werken met stellen is echt leuk, dat lijkt raar als het over conflict of relatieproblemen gaat, maar het is zo. Binnenkort weer een AVP workshop. Ik sport wat meer met een groepje in het park, twee keer fitness en een keer rennen per week en dat doet mij goed. Wel om 5.30 uur beginnen want anders is het te warm. Moest poseren voor het intranet en de receptie dus zowaar hier een foto van mij.

Niets bijzonders dus, het leven zoals het is. Wij zijn heel benieuwd naar hoe het met jullie is en verheugen ons op de trip laat dit jaar. Omdat we rond de kerst komen verwachten we niet zoveel mensen te kunnen zien want dat is al zo druk voor iedereen, maar hopelijk kunnen we eind januari weer ergens een plek prikken en samenkomen. Bidt dat het sneeuwt want anders wijken we uit: Joy wil sneeuw zien dus als Amsterdam het laat afweten ontsnappen we misschien naar de Ardennen voor een paar dagen. Hmm, dat kunnen we natuurlijk ook met een groepje doen voor een weekend... In Suriname worden we verwacht en verwend. We verheugen ons heel erg op ons bezoek. Liefs

Uitslapen

Volgende week is het precies zeven jaar geleden dat wij op het vliegtuig stapten voor onze emigratie. Zoals ieder jaar ondernemen wij iets wat we nooit eerder gedaan hebben. Dit jaar wordt dat een muziekaal avontuur: we gaan samen naar een cursus om een eigen ukelele te maken en leren daar dan ook wat liedjes spelen. Leuk! We kochten in Melbourne een ukelele in een op shop en hebben daar al plezier mee, hoewel alleen Joy iets weet van de eerste akkoorden door muziekles op school dit jaar. Een instrument zelf maken en wat basisles krijgen is natuurlijk extra leuk. Ik schrijf dit stukje alleen en in rust want Joy is slaap aan het inhalen. 11,5 uur tikt te klok, ik ben benieuwd wanneer ze wakker wordt. Wat valt er verder nog te melden? We zijn volop bezig met school en werk. Joy geniet van de vele activiteiten die ze op school doet en daarbuiten. Japanse les vindt ze heel leuk daarom doet zij daar thuis ook nog wat aan. Ons huis veranderd langzaam in een art gallery met alle schilderijen die zij heeft gemaakt. Ze heeft zich vrijwillig voor huiswerk opgegeven en doet daar hele leuke opdrachten voor. Zelf ben ik deze week weer een dag naar Perth geweest voor een bijeenkomst met mijn collega supervisoren, altijd fijn om mensen waar je voornamelijk mee mailt even te zien. En vooral om wat dieper op zaken in te gaan omdat we in een groep tenminste een behoorlijk gesprek kunnen voeren. Ik probeer immer te simplificeren dus zorg voor huis, tuin en keuken, sport wat, zie wat vrienden, lees wat en als er eens iets bijzonders te doen is dan ga ik ervoor. De tuin groeit immer. Terwijl ik dit typ zitten er twee cockatoos (kaketoes) in de grevilla struik de zaden open te kraken. Goed, want hopelijk vallen er een paar op de grond en krijg ik nieuwe struiken als deze uitgegroeid is. Grevilla's bloeien mooi en trekken dus vlinders, bijen en vogels aan. Goed voor het bestuiven in de groentetuin en heel fijn om naar te kijken. Het lijkt erop dat het regenseizoen voorbij is wat betekend dat wij naar zes hele warme weken uit kunnen zien voordat het afkoelt voor het droge seizoen. Wij hebben airco dus komen daar wel mee door, maar vooral voor de kippen en de hond tijdens het uitlaten is het echt minder fijn. Dit soort temperaturen en luchtvochtigheid (beiden hoog) maken dat wij ons liefst alleen tussen 5-7 's ochtends en 's avonds buiten bewegen. Overdag is het gewoon niet fijn. Door berichten op onze Facebook groep Broome Conscious Consumers and Ethical Shopping heeft Joy nu inzicht in GMO's en maakt gezondere keuzes. Het is interessant wat haar vragen hierover oproepen in ons dagelijks leven en hoe anders we kijken naar kant en klaar voeding en zelfs iets 'on the go' eten. We denken over een poging om een week lang niets te eten/gebruiken dat uit de supermarkt komt. Ook heeft Joy chronische sinusitis en gaat zij nu een periode met veel minder lactose door het leven, omdat een neusspray met steroiden haar hevig tegenstaat. Het lijkt te helpen maar ze is er nog niet. Door mijn perikelen met mijn huid wordt het duidelijk dat we toch echt veel voorzichtiger moeten worden met de zon: hoed op, zonbril (waarom eigenlijk zonnebril als er maar een zon is?), factor nog wat op de huid. Dat geldt in Nederland net zo hard lijkt mij, want daar en in Perth verbrand ik vaker dan hier. En de schade die ik heb komt van het verbranden als kind. Hoe wordt er in Nederland nu naar zonschade gekeken? Op mijn oproep voor kind veilige iPad apps heb ik veel reacties gekregen. Zodra ik tijd en zin heb om die suggesties uit te proberen zal ik laten weten wat wij vinden. Over twee weken hebben we weer vakantie, mogelijk dan. En jullie, is er nieuws?

Mee met de tijd

Nooit gedacht dat ik mijzelf als ouderwets of conservatief zou zien maar het is een feit: ik loop achter. En met mij Joy. Nu Joy in het 'gifted and talented' programma zit mag zij af en toe haar iPad mee naar school nemen. Ouders stelden vragen over hoe dat gebruik gemonitord werd. Ik bleef stil. Joy heeft geen iPad en ik ook niet. Toch maar eens tijdens de koffie met twee dames mijn voelhoorns uitsteken over de voor- en nadelen van een iPad. Daar werd wat medisch onderzoek bij gehaald dat iets vertelde over hoe hersens evolueren met het gebruik van digitale technologie. Het werd een interessant gesprek, dat later nog eens met anderen is voortgezet, en uiteindelijk geloof ik dat het voor Joy toch wel goed is als zij liever nu dan later ingewijd kan worden in hoe technologie werkt tegenwoordig. Zelf heb ik bijblijven een beetje opgegeven toen de smart phones kwamen. Inmiddels heb ik er wel een maar gebruik die minimaal. Ik zie een 82-jarige met iPad en iPhone rondlopen en haar leven leiden. Dan moet ik toch nog wel een beetje een inhaalslag kunnen maken hoop ik, voordat ik het echt niet meer volg. Dus tegen alle geschreeuw van de zuinige Nederlandse en milieu bewuste genen in heb ik een mini iPad aangeschaft terwijl Joy's mini laptop nog 'leeft'. Die nu zeer waarschijnlijk gaat verstoffen en absoluut waardeloos is. Dan komt nu de volgende stap: hoe gaan wij dit managen? Hier komt mijn vraag naar jullie, wat doen jullie en hoe? We hebben al afspraken over maximaal gebruik voor plezier (spelletjes, youtube etc) en die afgesproken tijd kan zij verliezen of uitbreiden afhankelijk van gedrag en bijdragen in het huishouden. Wat mij betreft mag zij de iPad net als de computer gewoon gebruiken om iets op te zoeken etc. Maar wat komt erop? Zijn er bijvoorbeeld apps die Joy's Nederlands taalgebruik kunnen ondersteunen? We doen te weinig aan haar Nederlands: we spreken het nog maar lezen doet ze nauwelijks nog en schrijven al helemaal niet. Ik merk het aan hoeveel moeilijker het voor haar wordt om dingen aan mij uit te leggen. Dus ben ik opnieuw voornemens om het jeugdjournaal weer eens aan te zetten maar vergeet dat gemakkelijk. En we gaan weer dictee doen en samen lezen. Maar apps? Wat voor apps/spelletjes zijn okee, zonder geweld, super materialistisch of seksistisch gedoe? Als spelletjes ook educatief zijn en wat hersengym teweegbrengen graag natuurlijk maar dat hoeft niet altijd. Zijn er die jullie kunnen aanraden? Graag jullie reacties, ik zit op jullie advies en suggesties te wachten. Bedankt alvast! Liefs, Astrid

Vakantie

Het was leuk om wat reacties te krijgen op onze laatste email en om over het wel en wee van vrienden en familieleden te lezen. Wij hebben toch ook weer veel kerstkaarten gekregen, een familiefoto en zelfs cadeautjes voor onder de boom, waarvoor nogmaals dank. Hoewel deze arriveerden toen de boom al weer goed en wel weken in de kast stond, we genieten er toch van :) Joy en ik zijn zes weken vrij, van midden december tot eind januari. Tussen kerst en oud & nieuw zijn we naar Melbourne vertrokken. Wederom werd ik gesponsord om de jaarlijkse Alternatives to Violence Project (AVP) training conferentie bij te wonen. Melbourne stond al jaren op Joy's reis verlanglijstje dus allebei blij. Na een nachtvlucht naar Melbourne, dan hebben we het over een 4-uur durende nacht ivm het tijdsverschil, kwamen wij 's ochtends vroeg aan bij onze accommodatie. We hebben een paar uur geslapen en gingen daarna op pad. We hebben bijna vrijwel alles in de vakantie gelopen op een paar korte tram trips na. Melbourne voelt vriendelijk, veilig en is heel multicultureel. Voor een stad (en jullie weten nu wel dat ik meer van het land ben) kon ik het aardig velen. Joy vond de architectuur en tuinen mooi, het doet Europees aan en de afwisseling van de tropen is altijd even leuk. De dierentuin was op loopafstand en de meeste indrukwekkende die ik ooit gezien heb. Diverse dieren hebben echt de ruimte en de leefruimtes zijn heel gevarieerd beplant en ingericht; veel te beklimmen bv. Voederen gebeurd ook in een zo stimulerend mogelijke manier dus eten wordt verstopt en moeilijk bereikbaar gemaakt zodat de dieren er een beetje hun best voor moeten doen. Adembenemend was het aanschouwen van een moeder en baby olifant die samen in bad waren. Ik denk dat we wel 20 minuten gehypnotiseerd waren van hun spel en liefde, het was echt heel bijzonder om live te zien. We stonden er maar een paar meter vandaan en met gevuld hart hebben we de rest van de dierentuin ontdekt.

De volgende dag hebben we geschaatst. Joy voor het eerst en ik kan mij echt niet herinneren wanneer ik voor het laatst op ijs gestaan heb maar denk vroege tienertijd. Joy hield zich de hele tijd stevig vast aan rail of mama maar gaf niet op en genoot van haar rondjes. Joy heeft er ook in een grote bal rondgedold. We zijn later in de week weer terug geweest en hebben weer uren geschaatst. Ontmoetten daar vriendelijke 12-jarige Axel die op vakantie was uit Hilversum en niet van het ijs af te krijgen was. Zijn heel geduldige vader zat halve dagen aan de kant.

Omdat we geen keuken tot onze beschikking hadden moesten we wel iedere dag uit eten en dat was geen straf natuurlijk. We hebben gedurende deze twee weken heel lekker gegeten bij de diverse restaurants dat Melbourne rijk is en vooral ook eten wat in Broome niet zo gemakkelijk te krijgen is. Natuurlijk hebben we ook weer het locale Hare Krishna restaurant gevonden; er is er een in iedere grote stad en deze was bijzonder mooi en vredig. Heerlijk vegetarisch Indiaas gegeten weer.

Op nieuwjaarsdag hebben we in de National Victorian Gallery een interactieve display Romance was born for kids bezocht, alles over mode en ontwerpen. We hebben een rondje in de spiegelcarrousel gezeten, gepicknickt in de botanische tuin en Joy is nog alleen naar de Jean Paul Gaultier exhibitie geweest. Toen was het tijd voor zes dagen conferentie met ochtend, middag en avondprogram en Joy kon met de Quaker kinderen in het kindervakantie programma meedoen. Zij heeft het erg naar haar zin gehad, is even helemaal 'into' piano spelen en heeft een penvriendin. Ik ben ook weer geïnspireerd teruggekeerd van het samenzijn met en leren van andere trainers. Vreemde ervaringen in Melbourne waren er ook. Eerst ontdekte Joy dat de knoppen van de stoplichten pulseren en nog sneller als je mag oversteken. Dat voelde voor haar als een hartslag en prompt kleefde ze aan elke paal waar we even moesten wachten. Beetje begrijpelijke ervaring maar toch ook een ietwat bizar. En toen een vrouw achter het raam van een cafe met wat ik herkende als een opiumpijp. Even slikken, zelfs voor een Amsterdamse. Na een kort onderzoek en interview van een paar Libanezen begrepen wij dat de 'Magic Shisha' gevuld kan worden met gearomatiseerde tabak. Er kan ook wat anders in maar dat wordt niet geadverteerd. Een uitnodiging om het te proberen heb ik maar afgeslagen. In het universiteitsgebouw waarin wij niet verbleven hebben wij een douchecabine voor slangenmensen gezien. 1/3 m2 om je uit en aan te kleden binnen de cabine en dan moet je de binnendeur naar de douche naar buiten toe (!) openmaken om nat te worden. Heel creatief bouwen noemen we dat maar ws nog creatiever douchen door degene die daar iedere dag hun bad in mogen hebben zonder dat hun kleren nat worden of zijzelf droog blijven. Het weer was ondertussen op zijn Melbourne's vier seizoenen in een dag, dus op onze lange loopdagen hadden we altijd een rugzak met warme kleren en regenjas mee. Na de conferentie hebben we nog een paar dagen de tourist uitgehangen en hebben we oa een van de grootste Imax theaters bezocht, the State Library en hebben we arepa's gegeten (nostalgie voor mij).

Inmiddels zijn we weer thuis en druk in de weer om onze nieuwe gezinsleden nog comfortabeler te maken. Ja ja, we hebben twee kippen. Zij heten Einstein en Dumbledore. Beiden zijn tam, al helemaal aan ons gewend en hebben het goed in de tuin. Ze kwamen uit een ren die zij met zeven moesten delen dus met zijn tweeën op zo'n 25m2 is feest. Wij krijgen iedere dag twee verse eitjes. Joy doet erg mee met de verzorging en komt nu dus onwillekeurig ook meer in de groentetuin als zij sprinkhanen vangt voor de kippen. Dat is goed voor de spinazie oa en nu kan ik haar makkelijker overhalen eens wat te oogsten etc. Van vrienden hebben we waterlelies gekregen, prachtig bloeiend in de avond, nacht en vroege ochtend. Heb ons op een vijgenboompje en granaatappelboompje getrakteerd. Komende dagen een goed plekje voor zoeken. De tuin krijgt steeds meer vorm en ga ik de komende week ook ietwat omgooien, mn de bananenplanten en die nieuwkomers een plekje geven. Moet voor de vijg een soort put graven dus dat wordt nog leuk, ik wat op wat regen om het iets gemakkelijker te maken.

Vandaag hebben we ijsthee van citroengras en munt uit de tuin gemaakt, met Jarrah honing, erg lekker. Astrid

Drummer Girl en andere talenten

Spannende tijden hier want Joy treedt zondag voor het eerst op in een band. Ze spelen Zombie van The Cranberries. Vier gitaristen, electrische gitaarbegeleiding van de gitaarleraar, en Joy. Vandaag was ik bij de tweede en laatste rehearsal en ik heb hun spelen opgenomen. Ze zijn goed! Joy is er redelijk blase onder; ze snapt het, doet het, vindt het leuk en maakt er verder geen punt van. Mama natuurlijk wel. Ik ben hartstikke trots terwijl ik cool ondersteunend lijk van buiten. Ik hou van drum dus dat zij er volop in zit zit mij niet dwars. Door extra aandacht voor de blokfluit tijdens muzieklessen vindt ze dat zelfs leuk en creëert haar eigen deuntjes. Joy is op dreef. Vandaag heeft Joy gehoord dat ze volgend jaar in de schoolband mag. En ze blijft in het koor, zingen vindt ze namelijk ook heel leuk. Volgend jaar wordt nog druk voor Joy want ze is ook geaccepteerd voor Japanse les. Twee keer per week het hele jaar door. De afgelopen weken heeft ze wat wiskundebijles gehad omdat er op school echt te weinig gebeurde op haar niveau en dat is volgend jaar ook opgelost omdat ze gaan 'streamen'; 5e en 6e klassers worden in subgroepjes op hun eigen niveau lesgegeven. Dit gebeurt met taal ook al. En dan is er nog het 'gifted & talented program'. Hoewel Joy niet de WA State score haalde voor haar test (overigens geen enkel kind in Broome dit jaar) zit ze wel in de top dus mag zij meedoen. Dit betekent dat zij met een groepje kinderen op projectbasis extra gestimuleerd gaat worden in 'out of the box' denken, problemen oplossen en extra stof aangeboden krijgen wb geschiedenis, scheikunde, wiskunde en taalgebruik. Ik ben heel benieuwd of ze dit allemaal leuk gaat vinden, blijvend, of dat het misschien toch een beetje veel is. Ze heeft zich jarenlang een beetje verveeld en is uiteindelijk gaan lezen op school. Zodra ze klaar is met een taak duikt ze in een boek. Ze leest stapels, de bieb kan er nog steeds niet over uit. En die weten niet dat ze ook nog bij de schoolbieb binnenloopt en Nederlandse boeken heeft. Tlijkt misschien een beetje een opschepsessie (niet zo bedoeld) maar eerlijk gezegd was het voor mij hoog tijd dat Joy wat meer mogelijkheden kreeg zonder dat ik haar van de ene naar de andere naschoolse activiteit hoef te sleuren, wat ik mij niet eens kan veroorloven. Dus ik ben vooral opgelucht en blij. Eerst gaan we echter van een lange vakantie genieten: we zijn allebei zes weken vrij van midden december to begin februari :) Ik heb nog steeds geen idee wat we gaan doen en staan nog voor alles open. Heel misschien krijgen we bezoek uit NL, dat zou heel leuk zijn. Zo niet, dan gaan we ws zelf wel even weg. We zien wel. Met mij gaat het goed. Hersteld van de ene operatie hoewel een ander opnieuw moet, met behulp van een plastisch chirurg in Perth. Ze moeten wat wegsnijden op mijn neusbrug en het kan zijn dat er dan een huidflapje op moet. Ik hoor dat ze dat normaliter van de bil halen. Ik heb een beter idee. Ik heb een flapje over van mijn ooglid, ook huid van het gezicht, dat mag er wel op. Kunnen ze het flapje van mijn andere oog er gratis bijhebben. Mijn tweede argument is dat ik een zittend beroep heb en ze dus van mijn billen moeten afblijven. Ben benieuwd of ik het voor elkaar krijg, een beetje flexible chirurg, flesje wijn... wie weet? Op het werk is het vreselijk druk. Zo vlak voor de kerst willen veel ouders toch wel even afspraken maken met behulp van. Tegen sommige cliënten moeten we zeggen dat ze in februari in de agenda kunnen. Hoge druk dus maar het werk zelf blijft leuk en wordt eigenlijk steeds leuker. Ik zie meer kinderen als deel van de mediation en dat verdiept de sessies enorm; groter effect en resultaat dus goed gevoel. Mijn nieuwe manager noem ik inmiddels Ms Killjoy en die zit er nog steeds. Jammer maar helaas. Dat is het lastige als je echt goede managers hebt gehad ik je loopbaan; een slechte is dan niet te verteren. Ik word op de proef gesteld maar redt het nog; het team is inmiddels helemaal om en erg blij met onze vooruitgang, cliënten tevreden, dat moet maar voldoen dan. Verder heb ik toestemming voor een parttime eigen praktijk. Ik mag bijna niets doen want alles wat ik zou aanbieden wat ik in mijn vaste baan doe wordt als concurrentie gezien. Onzin natuurlijk want in mijn vaste baan bieden we gratis service voor iedereen. Mensen gaan mij echt niet betalen als ze liever naar de KFRC komen. Enfin, ik heb drie vrijdagen per maand voor wat extra's en ik zal volgend jaar eens kijken hoe dat gaat. Een avontuurtje voor mij. Het huis is nog steeds heerlijk en we eten nu dagelijks bananen uit de tuin. Groente zijn bijna allemaal het seizoen voorbij behalve de sopropro, antroewa, ceylon spinazie en oker. Ik heb net nieuwe kousenband geplant en er gaan ook nieuwe watermeloenplantjes in komende week. Het wachten is op passievruchten; die bloeit nog maar niet. Kan zijn omdat de plant nog jong is of te gelukkig is heb ik gehoord. Ondertussen krijgen we links en rechts mangos en smullen we erop los. Ik heb niet zo veel gedaan in de tuin de laatste weken maar dat komt wel weer, gelukkig groeien alle planten en bomen gestaag door zonder dat ik liedjes voor ze zing. En oh ja, we staan in een sustainable garden magazine. Moet het nog eens scannen dan kan ik het artikel bijvoegen. Na een lang, plezant droogseizoen en een heel graduele aanloop naar de 'wet' is het nu full on 'build up': sinds twee weken is de luchtvochtigheid van zo een 50% naar rond de 75% en de gevoelstemperatuur gaat daarmee meteen omhoog. De bijna standaard midden dertig temperatuur voelt dan als ver in de veertig. Nog even en dan krijgen we regen en koelt het regelmatig af. Tussentijd onweert het dat het een lieve lust is en hebben we prachtige spektakels in de lucht. We horen graag weer eens wat er in den Nederlanden gebeurd en zien uit naar jullie berichtjes. Veel liefs.

The Handy Woman Fairy Has Emerged

in mijzelf. Tja, als die handy man fairy maar niet de weg naar Broome North vindt wat dan? Pop was hier alweer een jaar geleden en inmiddels stapelden de wensen/klussen zich op. Had een paar maanden geleden een boormachine gekocht als motivatie en na maandenlang uitstel, luiheid en andersoortige afleiding had ik mij voorgenomen deze schoolvakantie tenminste twee projecten af te maken in de tuin. En het is gelukt. Het eerste 'wicking bed' is een feit. Omdat de aanschaf van alle benodigde materialen in de vele honderden liep en de zes tuinbedden al klaar voor het zaaien en planten waren, had ik besloten om eerst een bed om te gooien en liefst van gerecycled materiaal. De afgelopen maanden heb ik restjes rivierstenen, grof gravel en rotsen bij elkaar gesprokkeld en vijverdoek aangeschaft. Vlak voor de vakantie had ik het bed al uitgegraven en nu dus het doek erin, rotsen voor de onderste laag, schaduwdoek erop en de aarde terug erop. Het bed moet waterpas zijn, gemeten heb ik het niet maar het ziet er goed uit. Alle rotsen verslepen was een goede work out en nu moet het zich maar bewijzen. Tijdens het uitgraven vertilde ik mijn doos met zaailingen en die zijn allemaal in de aarde in dit bed beland dus ik kijk nu wat voor verrassingen opkomen voordat ik iets anders plant.

Inmiddels bloeit de vijfde bananenboom. Onafhankelijk van de grootte van de boom lijkt het erop dat ze precies 9 maanden na het planten gaan bloeien. Omdat ik met tussenpozen van weken verschillende stekjes gekregen had, zit er dus steeds een paar weken tussen de ene tros en de andere. De eerste lijken nu langzaam geel te worden, die zijn ws binnen een paar weken rijp. Dan hebben we als alles goed gaat maandenlang eigen bananen voor ontbijt, yes!

De bomen worden wel zwaar van de vruchten en ik heb ze ws iets te vaak water gegeven wat betekent dat ze oppervlakkige wortels hebben. De plank houdt nu de boom rechtop en een waterdieet geeft ze hopelijk nog voordat het hard gaat waaien wat sterkere en diepere wortels. Een andere klus is ons douchescherm buiten. Hoewel alles heel snel groeit heb ik nog geen privacy voor de douche buiten. De buren kijken van hun voortuin zo in de douche. De jasmijn die er al groeide kan nu lekker klimmen en hopelijk hebben we voldoende groen tegen de tijd dat deze constructie het opgeeft. De grote douchekop ligt te ontkalken, die gaat er zo weer op.

De brug over de vijver is de volgende klus. Dan verder met de ruimte voor de kippen. Wat bananenbomen verplanten in die richting en nog wat andere fruitbomen als ik die in mijn vingers kan krijgen. Oh ja, en dan nog een hoogslaper bouwen voor Joy. Genoeg te doen.

We zijn ook weer naar Birdwood Downs geweest voor een ponykamp. Zes meiden van rond de tien, het was heel gezellig. Alle meiden konden al rijden dus ze hebben nu wat meer gevorderde dingen geleerd en vier keer gereden, altijd alleen in de ochtend en namiddag vanwege de warmte. Dinsdag was Derby de heetste plek in Australië met 44 graden C dus we smolten zowat weg. Hebben wat creatieve dingen gedaan maar belanden uiteindelijk in ondergoed onder de fans, totdat een andere moeder met grote auto arriveerden en we de hele groep naar het zwembad hebben gereden. Heerlijk om even af te koelen, dit gaan we vaker doen tijdens de kampen. Zelf mag ik altijd even rijden als de kinderen zijn opgehaald en dat is altijd echt een traktatie; lekker gegaloppeerd in een schaduwrijk stuk van het gebied. Op de foto een bezwete slaap gedepriveerde Astrid na het dragen van een helm, hopelijk niet representatief haha. Voor nu ben ik Joy's verjaardagsfeestje aan het voorbereiden. Het wordt voor het eerst in Australië weer een speurtocht. Ik haal straks een ijstaart op en zet dan de speurtocht uit voor de namiddag. Hopelijk maak ik genoeg foto's en wat filmpjes om via dropbox te kunnen delen, laat het even weten als je dat wilt ontvangen. Veel liefs voor nu

Pharrell Williams - Happy Broome

De tijd vliegt

Sinds mei niet geschreven, wat gaat de tijd snel. Wat te melden? Het is nog steeds heerlijk koel, dwz rond de 15 graden 's nachts en rond de 30 graden overdag. We zijn veel buiten en aan het bureau kruipen om wat op te schrijven heeft geen prioriteit. We hebben net weer een schoolvakantie achter de rug. Zijn twee keer op ponykamp geweest op Birdwood Downs. Dit keer kon Joy rijden en ze heeft genoten. Twee totaal verschillende groepen kinderen om bezig te houden als de paarden mogen rusten maar alles ging relaxed en goed. Zelf geniet ik vooral van het rond de paarden zijn. Een beetje terug in de tijd want vroeger hing ik tijdens vakanties ook vaak op de manege of ponyclub rond. Pixie was ook helemaal in haar element: de hele dag rondrennen met de andere honden, botten opgraven en weer ergens anders verstoppen, mee met de paardenritten. Na een paar dagen hier slaapt Pixie 24 uur als we weer thuis zijn, moe en tevree. En dat geldt voor ons alledrie: we genieten van tijd op Birdwood Downs. Verder is er niet zoveel bijzonders te melden, hoewel wij genieten van het leven van alledag. Joy drumt nog steeds en heeft hernieuwde interesse omdat ze misschien toch al in de schoolband mag en dat wil ze heel graag. Circus begint zich weer voor te bereiden op een show, iets met de ruimte dit jaar geloof ik. Joy had een fantastisch rapport van school, daar mag ze trots op zijn. Haar kamer hangt nu vol met paardenposters, die heeft ze nog uit Nederland meegenomen dus ze is in haar nopjes dat ze nu eindelijk hangen. Joy groeit snel op, ze vindt zelf dat ze al zo goed als tien jaar is. Meestal is zij makkelijk in de omgang en stukken zelfstandiger, soms vind ik haar makkelijk afgeleid en wat aan de negatieve kant. Ik heb de indruk dat haar houding meedeint met boekkarakters (vaak een paar jaar op haar vooruit) maar ben niet bereid om zes boeken per week met haar mee te lezen om te zien of die theorie klopt. Ik kan af en toe zelf iets gaan doen en Joy geeft er vaak de voorkeur aan even alleen thuis te blijven; kan ze lekker spelen zonder een mama die zeurt over tussendoor opruimen. En natuurlijk wordt er dan van alles gesmikkeld en op tv bekeken stiekem. Joy kookt ook graag en heeft net allemaal gezonde recepten ontdekt en een menu gepland. Aan haar Nederlands hebben we bijna niets meer gedaan. Dat zij het vorig jaar in NL zo goed deed met de CITO toets heeft mij laks gemaakt. Heb net weer wat dicteelijsten gedownload en toch maar weer aan de slag. Het zou jammer zijn als haar NL allengs minder sterk wordt omdat ik het niet bijhoud met haar. Joy en Pixie lijken soms wel zusjes; veel samen spelen en soms vechten. En allebei groen van jalousie als er eentje bij mij zit. Joy laat haar nog steeds trouw uit, zonder zeuren. Op de foto: Joy en Pancho spelen oma en opa en met beste vriendinnetje Chloe had ze een tut momentje. Zelf ben ik veel in de tuin bezig. Heb net een introductiecursus permaculture bijgewoond en ben geïnspireerd. Ik kan nog veel meer eetbaars laten groeien en ook in de 'wet season' dan ik dacht. Grappig genoeg vooral in het gedeelte waar ik dacht dat het alleen maar bloemen en groen zou worden lijkt het daar beschermd genoeg voor sommige planten om het juist in de heel warme tijd toch vol te houden. Ik zaai dus van alles en we eten nu al dagelijks uit de tuin. Net weer een grote watermeloen geoogst en we kunnen iedere dag sla, diverse Aziatische bladgroente en kousenband plukken. Over een paar maanden komen als het goed is de bananen en passievruchten. Papaya's groeien langzaam tot nu toe maar komen wel. Verder groeit er van alles en bid ik dat we dat nog kunnen oogsten voordat het te warm wordt. En van de 'native' voortuin heb ik vanochtend een eerste klein wit zoet besje geproefd (Guwal, of sneewbal), mijn favoriet en er staan drie struiken dus dat beloofd wat. Het huis is nog steeds heerlijk, we koken en bakken wat meer omdat we het wat rustiger hebben. Ik bouw langzaam mijn fitness weer wat op. Op het werk was het even wat minder leuk en heb ik geloof ik een weg gevonden om mijn balans weer goed te bewaren dus ik ga weer met plezier. Ben voor het werk een paar keer weg geweest naar Kununurra en Perth, nog twee trips in augustus en dan is dat weer even klaar. Joy vindt het fantastisch om dan te gaan logeren. Ik kan er inmiddels wel van genieten maar vind het toch eng en raar om 2500km van haar weg te zijn voor een dag of twee. Omdat ik heb gemerkt dat het klusjesman-engeltje niet bestaat of zich hier in ieder geval niet aanmeld, heb ik pas een goede boor gekocht met het voornemen mijn bruggetje en kippenhok zelf te gaan bouwen. Ben nog moed aan het verzamelen maar het voornemen is er. Dus, fijne vrienden, leuk werk en veel vrije tijd, huis, tuin en opbergschuur en vooral een heerlijke dochter; wat wil een mens nog meer? Het leven blijft mooi. Hoor graag ook weer eens van jullie... liefs

Lente, zomer, herfst of winter

Ons seizoen verandert van vochtig en heel warm naar aangenaam warm, een stuk droger en 's ochtends koel. De 'dry season' heeft haar intrede gedaan. Omdat we zes of twee seizoenen hebben, afhankelijk van je cultuur hier en alles andersom is ten opzichte van Nederland ben ik eeuwig de draad kwijt. Ik weet: het is lekker! Zalige bries, warm genoeg voor blote voeten, niet zweten, nog steeds dezelfde kleren aan - geen gedoe met mode en seizoengarderobes en thuis lekker alles open. School is in februari weer begonnen en zo ook werk. Beter nog: we hebben net alweer de eerste korte schoolvakantie van het jaar achter de rug. In de buurt werd een graffiti workshop georganiseerd voor kinderen en Joy vond het geweldig. Behalve haar eigen kunstwerk voor thuis mocht ze met een groepje wat pilaren in het jeugdpark beschilderen. Ze heeft er de krant mee gehaald (zie facebook). In de eerste week was het water koel en helder en zijn de kwallen verdwenen dus op naar het strand en lekker zwemmen. Dagelijks genoten, totdat Joy haar arm brak. Met gips mag je niet nat worden. Joy verloor haar evenwicht in de speeltuin en in haar reflex met haar arm tegen een metaal verbindingstuk geknald. Gelukkig was het geen gecompliceerde of bloederige breuk en we hebben inmiddels van alles geleerd over jonge botten, breuken en herstel. En weer wat nieuwe en oude bekende doktors ontmoet. Joy vond het allemaal reuze interessant en de doktoren vinden haar wel een gezellige patiënte geloof ik.

Joy is thuis en op school verbazend zelfstandig en doet bijna alles gewoon zelf met haar gipspootje, behalve haren wassen en veteren. Geen gezeur, fijn hoor. Alleen even een paar weken niet drummen of naar het circus. De laatste week van de vakantie zijn we toch op ponykamp geweest want dat wilde Joy toch niet missen. Hoewel een arts haar groen licht had gegeven om te rijden heeft ze daar niet voor gekozen maar verder wel met alle activiteiten, verzorgen etc meegedaan. Ik hielp en dus mochten we voor niets aanwezig zijn op Birdwood Downs en genieten van de omgeving het het hele gebeuren met de kinderen. Behalve de zorg voor de paarden en het rijden was er 's avonds theater en enge verhalen vertellen. En natuurlijk slapen in een slaapzaal met alle pret van dien.

Thuis groeit en bloeit er van alles. Sommige bananenbomen zijn al 3-4 meter hoog, dat wordt oogsten binnen een paar maanden denk ik. We hebben zeven watermeloenen gehad en de plant bloeit alweer dus die laat ik er nog even in. Op verschillende plekken in de tuin ontspruiten er nu zaadjes in toiletrolletjes, die kunnen mooi de tuin in zodra ik de grond in orde heb. Daar moet nog wat aan gebeuren maar komt tijd komt raad en dan kan ik ook meer zaaien, nl alles wat direct in de grond moet. De afgelopen week ben ik eindelijk weer fit geworden dankzij twee grote vrachtwagenladingen compost die met kruiwagen en deels in mand gedragen de vele 100m2 tuin in moest. 's Ochtends en namiddag 1,5 uur scheppen. Nu zijn alle planten en bomen blij en beter bestand tegen de droge warme winden die gaan komen. In de tuin zien we steeds meer leven. Spinnen, hagedissen, een jonge varaan, kikkers, vogels, twee muisjes waarvan eentje met nat pak onder in de gieter, ah gut, die wilde Joy natuurlijk als huisdier houden. De ander reeg ik bijna op het spit met de hooivork maar ontkwam toch nog, gelukkig. Met de hoeveelheid kikkers die ik tegenkom kan het haast niet anders dan dat er ook minstens ergens een slang zit. De libellen hebben hun tijd gehad en op een plantje in de vijver vonden we drie generaties rupsen met een soort doorn op de staart/rug. Een 2cm lang, de andere 5cm en een dikkerd van wel 10cm lang. Geen waterspinazie meer over dus. De foto's zijn alweer zes weken oud, het is allemaal al weer flink gegroeid sindsdien.

We hebben nieuwe buren die tot mijn schik om de rekening van de schutting kwamen vragen. Hier moet ieder de helft betalen maar pas als je er woont. De eerste die bewoont of de schutting neerzet bepaald wat het wordt en mag gaan kosten. Ik had de rekening klaarliggen maar vond het toch wel heel aardig dat ze daarom kwamen vragen en ik er niet mee hoefde aan te kloppen: 'Welkom, leuk dat jullie er nu zijn, hier is de rekening, even betalen graag.' Dit werkt leuker. Het lijken vriendelijke mensen. Ze weten van Joy's drummen en maken zich er niet druk om. Op het werk gaat alles goed. Ben nu officieel supervisor en het lijkt erop dat de paar collega's die in de weerstand zaten zich er nu bij hebben neergelegd. De sfeer is er daarmee echt wel weer beter op. Komende week ga ik een collega face-to-face begeleiden in Kununurra. Even voor twee dagen 1500 km vliegen. Joy blijft bij een goede vriendin. Die komt op een leeftijd waar ze dit soort momenten welkom heet; een goede aanleiding voor een logeerpartij en avontuur. In juni moet ik ook weer een trip naar Perth voor een vergadering. Dan vind ik het wel weer even welletjes. In onze nieuwe wijk komen steeds meer mensen wonen. Wij bemoeien ons een beetje met het organiseren van activiteiten waarvoor wat geld is om buurtvriendelijkheid te bevorderen. Joy heeft een boekclub opgericht. Iedere zondagmiddag in het park voor de deur kan iedereen boeken ruilen, weggeven, lezen, voorlezen, uitlenen of lenen. Alleen voor het lenen hebben we wat strookjes gemaakt en verder is er geen gedoe. We hebben het net geadverteerd, ik ben benieuwd of er veel kinderen met aanhang zullen reageren. Mensen die erover horen zijn heel enthousiast, zowel kinderen als ouders. Ik probeer nog wat extra vroege vogels fitness lessen te regelen want die hebben we de afgelopen weken genoten en dat was fijn. 6 uur in het park bootcamp, boksen, body balance en circuit training. En oh ja, we proberen ook wat vrijwilligers te vinden voor 'crafternoons', mozaiken, insecthotels maken enz. Lekker bezig dus. Mijn familie heeft een samenkomst begin juli en nu voelen we wel even de drang om naar Nederland te komen, maar ja, het zit er even niet in. Wij groeten jullie weer eens digitaal en zullen ook weer wat vaker bellen. We horen natuurlijk weer graag wat jullie bezighoudt... Liefs