Hormones rule
Tenminste, een paar dagen per maand. Ik ben altijd weer verbaasd over de invloed van hormonen. Wildvreemden die ik normaal gesproken waarschijnlijk niet eens zou waarnemen, kunnen een exquise mooie mond hebben, of precies de goede schouders, erg mooie handen en vingers of gewoon onverklaarbaar mannelijk en aantrekkelijk zijn. Van die pure Aussie blokes waar ik normaliter naar kan kijken maar in een wijde boog omheen beweeg, die plotseling toch echt wel wat hebben. Heel wat. Prettige collega's of vrienden kunnen soms van gewoon aardig en okee veranderen in supermannen, hottest man of the year en ik vermoed ineens dat zij bijverdienen als gigolo. Ik zit hen dan te observeren en vraag me af wanneer en waardoor ze zo veranderd zijn, ten goede, ten jummy. Plotseling heb ik alle begrip voor vrije sex (binnen of buiten relaties) en zie ik het hele nut van relaties en monogamie niet in. En dan observeer ik mijzelf, en vooral mijn waarnemingsvermogen toen en nu, en na een poosje, Goddank!, volgt er een aha-erlebnis. Ovulatie. No matter dat ik absoluut niet geïnteresseerd ben in een relatie en er zeker geen kinderen bij wil hebben. Vertel dat maar eens aan mijn lijf. Mijn brein lijkt gekaapt. Wat te doen tegen deze tijdelijke overname? Erom lachen. De kalender een beetje in de gaten houden zodat het me niet overvalt en ik heel domme dingen ga doen waar ik later zonder meer errug veel spijt van zou krijgen. En zeker geen grapjes of opmerkingen maken richting de heren in kwestie. Wegwezen, uit hun buurt, stilte betrachten en geduld hebben. Wachten op de overgang. Of misschien ooit toch nog eens een relatie. Want volgens mij had ik hier geen last van met een man in mijn buurt. Of is mijn geheugen selectief? Waarschijnlijk. Eigenlijk moet ik rond deze tijd van de maand gewoon helemaal niets zeggen of doen. Zeker niet berichtjes zoals deze schrijven, anders breng ik toch nog mensen op verkeerde ideeën. En ik ben het niet, ik heb het niet gedacht en zeker niet hardop gezegd! Het zijn die hormonen, they rule.
Creature Feature
Een beestachtige dag vandaag... Thuis gekomen keek ik de 'natural cockroach trap' na; ik had een paar kleine kakkerlakjes gezien en dacht een plaag in de kiem te smoren. Na twee dagen geen enkele kakkerlak, dus blijkbaar valt het allemaal wel mee. Maar och en wee, vandaag vond ik een kleine gekko in de val. Vastgeplakt naast het lokvoer. De gekko had zijn staart laten vallen in een poging te ontsnappen en helaas bij nadere inspectie zijn achterpootjes gebroken in pogingen zich los te trekken. Onmogelijk voor zo een tenger kwetsbaar diertje en ook ik kon helaas niet helpen. Ik had het vast stukgetrokken in mijn pogingen dus heb besloten het uit zijn lijden te verlossen. Daar word ik dan toch wel heel verdrietig van; een leven beëindigd omdat ik niet hou van sommige insecten. De vallen liggen nu in de prullenbak.
Niet veel later werden we tijdens het avondeten buiten verrast door een wandelende tak, hier een 'stick insect' genoemd. Die is even blijven rondhangen en heeft uiteindelijk een rondleiding gehad op Joy, buurvrouw/collega/vriendin Kaylene en mijn arm. Later vloog hij in de pergola en daar hebben we hem en een nieuwsgierige naderbij gekomen gekko een tijdje zitten observeren. Ze waren ongeveer even groot maar toch wel heel anders en we waren benieuwd wat er zou gebeuren. Niets dus, gewoon er mooi zitten zijn en ons vermaken.
Worden we vervolgens afgeleid door een geluid als een steen die valt. En vervolgens loopt die steen weg! Het bleek een 'hermit crab' in een flinke schelp. Ik heb nog steeds geen idee hoe die op ons terras terecht gekomen is, enige dat ik kan bedenken is dat een grote vogel hem vanaf het strand deze richting op gevlogen heeft een uiteindelijk laten vallen. Dat is best een flinke lift. Of deze krab is ergens naar op reis, en heeft nu helaas pech want groot oponthoud. Hij zit nl in een doos met wat zand, zoutwater en iets om onder of tegenaan te kruipen, omdat wij hem morgen terug gaan brengen naar het strand. Ik kan je zeggen dat zo een krabbetje een behoorlijk luidruchtig logeetje is; het zit maar te graven en te krabben...., heten ze daarom zo? K'ga zo maar even op het internet zoeken wat ze graag eten, behalve dode vis, poep en anders rottend spul. Iets frissers voor op het menu en wat ik hopelijk in huis heb. Je kunt je logeetje toch geen honger laten lijden. En terwijl ik dit schrijf land er een ander bijzonder diertje op mijn arm, een 'leaf insect' maar in miniatuur vorm. Een heel schattig klein soort vlieg/vlindertje met frisgroene blaadjes als vleugels. Is dit een dodewake voor de gekko vraag ik mij af, of wordt mij de kans gegeven iets goed te maken? Who knows... er is leven en wij genieten ervan.
Hoe ging dat vroeger toch, voordat we google hadden? Check this out: http://hermit-crabs.com/index.html - een volledige handleiding over het zorgen voor hermit crabs als huisdieren! Ik heb hem/haar een stukje wortel gegeven, want de krab ziet er wat pips uit, en havermout met LSA (lijnzaad, soya en amandel) en hij vloog er zowat op af. Misschien is het een supercrab...
Niet veel later werden we tijdens het avondeten buiten verrast door een wandelende tak, hier een 'stick insect' genoemd. Die is even blijven rondhangen en heeft uiteindelijk een rondleiding gehad op Joy, buurvrouw/collega/vriendin Kaylene en mijn arm. Later vloog hij in de pergola en daar hebben we hem en een nieuwsgierige naderbij gekomen gekko een tijdje zitten observeren. Ze waren ongeveer even groot maar toch wel heel anders en we waren benieuwd wat er zou gebeuren. Niets dus, gewoon er mooi zitten zijn en ons vermaken. Worden we vervolgens afgeleid door een geluid als een steen die valt. En vervolgens loopt die steen weg! Het bleek een 'hermit crab' in een flinke schelp. Ik heb nog steeds geen idee hoe die op ons terras terecht gekomen is, enige dat ik kan bedenken is dat een grote vogel hem vanaf het strand deze richting op gevlogen heeft een uiteindelijk laten vallen. Dat is best een flinke lift. Of deze krab is ergens naar op reis, en heeft nu helaas pech want groot oponthoud. Hij zit nl in een doos met wat zand, zoutwater en iets om onder of tegenaan te kruipen, omdat wij hem morgen terug gaan brengen naar het strand. Ik kan je zeggen dat zo een krabbetje een behoorlijk luidruchtig logeetje is; het zit maar te graven en te krabben...., heten ze daarom zo? K'ga zo maar even op het internet zoeken wat ze graag eten, behalve dode vis, poep en anders rottend spul. Iets frissers voor op het menu en wat ik hopelijk in huis heb. Je kunt je logeetje toch geen honger laten lijden. En terwijl ik dit schrijf land er een ander bijzonder diertje op mijn arm, een 'leaf insect' maar in miniatuur vorm. Een heel schattig klein soort vlieg/vlindertje met frisgroene blaadjes als vleugels. Is dit een dodewake voor de gekko vraag ik mij af, of wordt mij de kans gegeven iets goed te maken? Who knows... er is leven en wij genieten ervan.
Hoe ging dat vroeger toch, voordat we google hadden? Check this out: http://hermit-crabs.com/index.html - een volledige handleiding over het zorgen voor hermit crabs als huisdieren! Ik heb hem/haar een stukje wortel gegeven, want de krab ziet er wat pips uit, en havermout met LSA (lijnzaad, soya en amandel) en hij vloog er zowat op af. Misschien is het een supercrab...
Happy 5th Birthday Anniversary Joy!
Joy heeft genoten van weer een reeks vieringen voor haar verjaardag.
Het feest begon tijdens onze vakantie in Perth waar onze 'Australische familie' de gelegenheid aangreep om met ons te kunnen vieren. Satrup & Arpito, Prabutha en Sahaj hebben Joy op een heerlijk feestje getracteerd. De tuin was versierd, heerlijk eten geserveerd waaronder een salade met eetbare bloemen, alles uit Prabs' tuin en een chocoladtaart in de vorm van een roos. Het was allemaal erg lekker en gezellig en Joy is ontzettend verwend met veel mooie cadeaus.
Zondag vierden we Joy's verjaardag in Broome, met haar vriendjes en vriendinnetjes. Het was een leuk feest met als thema 'Underwater World'. Spelletjes, een miniatuur speurtocht (met opdrachten als trek een gek gezicht, beweeg als een wriemelende vis en onderwijl clou's oplossend hebben de kinderen een hoop plezier gehad), slingers en ballonnen, de trampoline klaar voor de start en als extra verrassing een lucht-spring-kasteel. De kinderen hebben zich allemaal vermaakt en de ouders hadden het ook naar hun zin, dus een geslaagde vijfde verjaardag viering om op terug te kijken. Joy heeft geholpen met de voorbereidingen: het inpakken van het 'pass the parcel' pakket; een spel waarbij in diverse lagen papier een klein cadeautje wordt ingepakt. De kinderen geven het rond in een kring op muziek en als de muziek stopt mag het kind dat het pakje in handen heeft een laag uitpakken en het presentje houden. Een spel dat nooit mist op Australische feestjes. Ook heeft zij de 'lollie bags' helpen inpakken waarin ook weer kleine hebbedingetjes en wat snoepjes. De Nederlandse invloed kwam terug in het liedjes zingen, snoephappen en een amateuristische taart. Ik had nog nooit met icing gewerkt en de gewenste zeemeermin kon ik niet eens tekenen, dus het werd een visje en gelukkig was Joy er erg blij mee. Zij heeft alle bloemetjes erop versierd en vooral de icing gegeten, de cake vond ze minder interessant.
Vandaag trakteert Joy op school en morgen op de creche en dan is weer welletjes voor een jaar. Veel dank aan alle mensen die Joy een kaartje en/of cadeautje hebben opgestuurd, ze is er erg blij mee! Liefs en groet, Astrid & Joy
Holiday Fun: Bibra Lake
De laatste dag in Perth hebben we een paar uur doorgebracht aan Bibra Lake. Het lijkt wat op de Gaasperplas. In plaats van de wandeling rondom, hebben we lekker met onze vriendinnen rondgehangen. Dwz, Jane en ik, en Joy en Taylor. Heerlijk, even niks.
Holiday Fun: Kings Park & the Zoo
Het is lente in Perth. Los van de vele prachtige bloemen en het relatief vele groen in Perth merken wij dat vooral aan de temperatuur. Het is koud. Overdag gaat het nog, met genoeg kleren aan. Maar ’s ochtends en ’s avonds, jongens, kachel aan, sloffen en veel thee drinken. Het te koud hebben om onze haren te wassen, dat lijkt wel van een ander leven. Enfin, het gaat en de komende dagen gaat de temperatuur elke dag met 2 graden omhoog beloven de weermannen, dus vlak voor vertrek zijn we weer bijna geacclimatiseerd voor Broome.
De botanische tuin in Kings Park stond in volle bloei met vooral wilde plaatselijke bloemen maar ook met bloemen uit Afrika, ooit geplant door een tuinman die de Australiasche ‘natives’ maar saai vond. Prabutha ging met ons mee vandaag, die wilde ook wel weer eens de wilde bloemen zien en inspiratie opdoen voor haar schilderen. Joy heeft de foto’s gemaakt en vond dat erg leuk. We hebben fijn gewandeld en Joy heeft nog een dood eendekuiken getracht te redden door het uit de vijver te vissen. Dat boodt geen soelaas dus die hebben we haar maar terug laten zakken in de vijver en even flink de handen gewassen. De golvende gazonnen zijn goed om lekker op rond te rennen en als bonus konden we Roodkapje en de Boze wolf, Alice in Wonderland en een heks bewonderen. Mooie kostuums van ws een studentenopdracht van de kunstacademie ofzo. Het was wel bijzonder om na ons bezoek aan een weids stadspark uitgezwaaid te worden door een boze wolf.
Daarna stond de dierentuin op het programma. Eerst de Australische dieren: een supergrote estuarine krokodil (een ‘salty’, ons welbekend maar gelukkig zien we die nooit van dichtbij tenzij we dat willen), dingo’s, kangoeroe’s, allerlei vogels, slangen, spinnen etc. Daarna Azie: veel aapsoorten, sunbears, vogels en meer leuks. En daarna de Afrikaanse savanne en het nachtdierhuis. De dierentuin is mooi opgezet en veel van de planten en bomen die er worden gekweekt in de tuinen en langs paden worden regelmatig geoogst en daar leven de dieren van. Het leukst vonden we alledrie de stokstaartjes (meerkatten), altijd leuk maar extra vanwege de jonkies. Die zijn echt superschattig en we kregen er geen genoeg van.
Holiday Fun: Underwater World
Gisteren waren we in Aqwa, vroeger Underwater World. Joy was toch wel het meest onder de indruk van de haaien, die ik een supergroot aquarium rondzwemmen tussen waterschildpadden, pijlstaartroggen en nog veel meer andere vissen. We konden meekijken hoe sommige bezoekers meedoken tussen de haaien. Gelukkig is dat geen vast onderdeel van een normaal bezoek! Andere attracties waren aquaria met vissen die voorkomen langs de diverse kusten van Australië en een 'voel' aquarium waar we zeesterren en roggen konden betasten als ze binnen bereik waren. De rog die eindelijk in de buurt kwam, wilde er snel weer vandoor en in een reflex greep Joy zijn staart vast. Want: ‘Mam, hij wilde weg zwemmen en ik had hem nog niet geaaid’. Maar ja, dat waardeerde de rog niet erg en het is natuurlijk niet de bedoeling. Enfin, nadat de rog even was bijgekomen zwom hij later weer voorbij met voor mijn gevoel argwanende ogen richting Joy.
Onderweg naar het parkeerterrein kwamen we langs een supergroot speelparadijs waar Joy nog een poos gespeeld heeft in een soort apenkooi. Een stapje moeilijker was een klimrek gemaakt van diverse lagen. Kruislings gespannen nylon repen diende als net, waar een kind zich doorheen en op moet wurmen. Dan kunnen ze staan op dit raster om vervolgens een niveau hoger te komen door weer door het raster boven ze te klimmen. Na vijf rasters zijn ze hoog boven en kunnen ze via een grote glijbaan weer naar beneden. Twee kinderen zeiden na een paar minuten dat het te moeilijk was. Joy zette door en kwam goed door de eerste laag, iets gemakkelijker omdat dat raster niet zo hoog was. Alle lagen daarboven hingen op schouderhoogte voor haar. Na vele pogingen kwam ze door de tweede laag door op te springen en zich met gestrekte armen omhoog te werken, met haar billen op de rand en zich dan naar achteren gooiend. Dan kon ze haar knieën optrekken en haar benen door het raster bewegen. Het volgende niveau kreeg ze dit niet meer voor elkaar. Ze heeft het een volle tien minuten geprobeerd en was uiteindelijk te moe voor nog meer pogingen. Ze heeft het supergoed gepoogd en kwam daardoor toch tevreden weer terug naar beneden. Als ze groter is gaan we terug voor de klimrots, abseilwand en nog meer moois waar grote mensen ook mogen spelen... dat wil ik ook wel.
Holiday Fun: The Night Zoo
We zijn nu een paar dagen in Perth en vermaken ons kostelijk. De eerste dagen hebben we vooral in Fremantle doorgebracht, winkelend, etend en alles in ons opnemend. Het is veel, vooral de eerste dag waren we behoorlijk overvallen met alle indrukken. Inmiddels vinden we onze weg en genieten van al die dingen die Broome niet biedt, of waar we in Broome simpelweg niet naar op zoek zijn of tijd voor maken.
Een van de dingen die ik echt wel een beetje mis in Broome is het gebrek aan een (poppen)theater. Wij sprongen beiden een gat in de lucht toen we zagen dat er een voorstelling was zaterdag en gingen helemaal blij op pad. Even vergeten dat in NL sommige voorstellingen al maanden van tevoren uitverkocht zijn, en dat is hier dus ook zo. De dame van de kassa heeft ons laten wachten totdat de voorstelling bijna begon en kon ons toen twee kaartjes verkopen van mensen die wel besteld hadden maar niet opgehaald. Geluksvogels zijn we!
De voorstelling ging over een meisje dat heel graag een huisdier wil, maar dat niet mag omdat ze in een flat in de stad woont. 's Nachts krijgt zij echter visite van de Night Zoo en speelt zij met meerkatten, een olifant, een orang oetan, pinquin en giraffe. Het was een leuke en goede voorstelling en daar kunnen we best een half jaartje op teren. Als er voorstellingen in of rond Amsterdam aangekondigd worden eind april, begin mei, laat het me ajb weten, dan boek ik kaartjes :)
Een van de dingen die ik echt wel een beetje mis in Broome is het gebrek aan een (poppen)theater. Wij sprongen beiden een gat in de lucht toen we zagen dat er een voorstelling was zaterdag en gingen helemaal blij op pad. Even vergeten dat in NL sommige voorstellingen al maanden van tevoren uitverkocht zijn, en dat is hier dus ook zo. De dame van de kassa heeft ons laten wachten totdat de voorstelling bijna begon en kon ons toen twee kaartjes verkopen van mensen die wel besteld hadden maar niet opgehaald. Geluksvogels zijn we!
De voorstelling ging over een meisje dat heel graag een huisdier wil, maar dat niet mag omdat ze in een flat in de stad woont. 's Nachts krijgt zij echter visite van de Night Zoo en speelt zij met meerkatten, een olifant, een orang oetan, pinquin en giraffe. Het was een leuke en goede voorstelling en daar kunnen we best een half jaartje op teren. Als er voorstellingen in of rond Amsterdam aangekondigd worden eind april, begin mei, laat het me ajb weten, dan boek ik kaartjes :)
Local Celebrity
We hebben een heel leuke week achter de rug op Gambanan. Ondanks dat ik weinig ingeroosterd was voor kantoor en eerste hulp diensten ivm zorg voor Joy, kon ik toch ook aardig meehelpen in de keuken. Joy heeft zich kostelijk vermaakt al spelend met een paar kinderen, mn die van de koks. Ze heeft wat nieuwe vriendinnetjes gemaakt. Er waren in totaal bijna 400 mensen uit de hele Kimberley inclusief bijna 100 personeel van de organisaties. De meeste mensen kampeerden rond de 'meeting ground'. Wij vonden een mooie kampeerplek in een wat rustiger omgeving, met uitzicht over een baai waar in de ochtend de zon opkwam over het water. Heeeel mooi. Als je bleef kijken, zag je dolfijnen, schildpadden, haaien en scholen vis voorbij komen, goed te zien omdat het water kalm en helder was.
Tussen het werk en spelen door zijn we regelmatig naar mooie stranden in de omgeving geweest: Squaky Beach, Jologo and Kooljaman. Jologo was favoriet, een heel wijds wit strand dat honderden meters ondiep blijft en dus heel mooi blauw en transparant is.
Intussen is in Broome de volgende ronde Sea grass monitoring gepromoot. Wij zijn dan in Perth, maar zijn de laatste dagen vaak aangesproken: 'She is such a cute girl, the curls... hey wait a minute I have seen you somewhere... oh you are on the poster! That is such a cute photo!'.
Deze week heb ik de tweede fase van een training voor Gymnastics Coach ondergaan. Het eerste onderdeel was een online cursus, nu twee dagen praktijk training en dan nog 30 uur coach ervaring en observaties en dan ben ik een geaccrediteerd coach. Niet iets waar ik nou echt op uit was, het overkwam mij een beetje, maar eigenlijk is het wel heel leuk.
Vorige kwam ik een oude vriendin tegen in Broome waar we een paar leuke momenten mee hebben doorgebracht. Zij reist nu terug naar Perth, dus daar gaan we haar zeker ook weer zien. Satrup ligt inmiddels driedubbel in de lappenmand met een ontzettend gekneusde knie, griep en verkoudheid, dus dat wordt nog wat deze week. Of we gaan meedoen, of we gaan verpleegsters spelen, tussen het leuke dingen doen door hopelijk.
Vanmiddag vertrekken we naar Perth voor een weekje vakantie en 'retail therapy'. Joy heeft dan in totaal drie weken geen school en crèche gehad en geniet erg van de pauze.
Out And About
Hallo weer,
Het is schoolvakantie, maar de tijden zijn er niet minder hectisch om. Het is wel allemaal erg leuk gelukkig.
Vrijdag zijn we op een walvistour geweest. Bijzonder hoor, een paar kilometer van de kust en het leven dat je ziet... We hebben genoten van twee 'pods'. Eerst vonden we een moeder met jong waar we ruim een uur langzij gevaren hebben en ze uitgebreid hebben kunnen bewonderen. Daarna vonden we nog een moeder met kalf en een andere koe. Die waren aan het slapen toen we ze troffen en werden helaas in hun dutje gestoord door onze boot, die naar mijn smaak te dichtbij ze kwam. Zij trokken verder, met behoorlijk tempo, en met hen hebben we nog een half uurtje meegevaren. Onderweg zagen we dolfijnen, zeeschildpadden (flat backs en green turtles), zeeslangen in heel verschillende kleuren, twee haaien (op speciaal verzoek van Joy en gelukkig maar een halve meter lang) en een paar logadiles. De boot ging snel als we niet vlakbij walvissen waren en de golven logen er niet om. Joy en ik hebben 'a need for speed' en genoten, maar vier mensen uit de groep met wie wij op tour gingen werden zeeziek. Ik zal jullie de details besparen. Wij hadden deze tour namelijk gewonnen toen we een zandbeeld gemaakt hadden van een walvis, wij is een groep van drie vrouwen en vijf meiden. In plaats van twee gratis kaartjes, hadden we allemaal korting. Grappig was nog de boot waarmee we van strand naar grotere boot vervoerd werden: een rubberboot met motor die drie in/uitklapbare wielen had en dus van het strand de zee in reed en dan wegvoer. En ook zo weer terug, bizar. Helaas gaf de camera het tijdelijk de geest tijdens onze tour.
Morgen vertrekken we voor een week naar Gambanan, vlakbij Kooljaman/Cape Leveque, voor de jaarlijkse bestuursvergadering van de KLC. Honderden mensen gaan daar kamperen en vergaderen, 'on country', en dat is nogal een organisatie. Mijn diensten zijn halve dagen kantoor en eerste hulp, ik ben benieuwd. Joy gaat gewoon mee en die heeft haar piratenpleisters al klaar en een taakverdeling bedacht. We gaan ons goed installen met mozziedome, speeltent, buiten zitje onder parasol en een schaduwtentje. We mogen toch wat comfort ervaren als we een week in volle zon en met zoveel mensen doorbrengen vind ik. Zal deze keer toch maar eens pogen wat foto's te maken want dat schiet er de laatste tijd bij in.
De week erna heb ik een paar dagen cursus zodat ik goed onderlegd vrijwillig Joy en andere mini gymnasten kan coachen op de zaterdagochtenden.
Aansluitend gaan we een week naar Perth. Mijn boodschappenlijstje past al bijna niet meer in de koffer en we willen zoveel doen dat we maar moeten gaan loten. Dierentuin, Onderwaterwereld, dagje Rottnest Island enz enz.
Alles bij elkaar heeft Joy dan drie weken vakantie van school en creche en volgens mij is ze daar echt even aan toe.
Ik werk tussendoor en begin binnenkort aan een cursus boekhouden. Heb het niet echt nodig voor mijn werk, maar de organisatie betaald, het is onder werktijd en eigenlijk wel interessant. Heb ik straks mijn eerste Australische papiertje, dat kan vast geen kwaad. Levert me iig opslag op, altijd leuk natuurlijk.
Voorlopig even 'on the road' dus, maar we laten weer van ons horen zodra het kan.
Liefs, Astrid & Joy
Het is schoolvakantie, maar de tijden zijn er niet minder hectisch om. Het is wel allemaal erg leuk gelukkig.
Vrijdag zijn we op een walvistour geweest. Bijzonder hoor, een paar kilometer van de kust en het leven dat je ziet... We hebben genoten van twee 'pods'. Eerst vonden we een moeder met jong waar we ruim een uur langzij gevaren hebben en ze uitgebreid hebben kunnen bewonderen. Daarna vonden we nog een moeder met kalf en een andere koe. Die waren aan het slapen toen we ze troffen en werden helaas in hun dutje gestoord door onze boot, die naar mijn smaak te dichtbij ze kwam. Zij trokken verder, met behoorlijk tempo, en met hen hebben we nog een half uurtje meegevaren. Onderweg zagen we dolfijnen, zeeschildpadden (flat backs en green turtles), zeeslangen in heel verschillende kleuren, twee haaien (op speciaal verzoek van Joy en gelukkig maar een halve meter lang) en een paar logadiles. De boot ging snel als we niet vlakbij walvissen waren en de golven logen er niet om. Joy en ik hebben 'a need for speed' en genoten, maar vier mensen uit de groep met wie wij op tour gingen werden zeeziek. Ik zal jullie de details besparen. Wij hadden deze tour namelijk gewonnen toen we een zandbeeld gemaakt hadden van een walvis, wij is een groep van drie vrouwen en vijf meiden. In plaats van twee gratis kaartjes, hadden we allemaal korting. Grappig was nog de boot waarmee we van strand naar grotere boot vervoerd werden: een rubberboot met motor die drie in/uitklapbare wielen had en dus van het strand de zee in reed en dan wegvoer. En ook zo weer terug, bizar. Helaas gaf de camera het tijdelijk de geest tijdens onze tour.
Morgen vertrekken we voor een week naar Gambanan, vlakbij Kooljaman/Cape Leveque, voor de jaarlijkse bestuursvergadering van de KLC. Honderden mensen gaan daar kamperen en vergaderen, 'on country', en dat is nogal een organisatie. Mijn diensten zijn halve dagen kantoor en eerste hulp, ik ben benieuwd. Joy gaat gewoon mee en die heeft haar piratenpleisters al klaar en een taakverdeling bedacht. We gaan ons goed installen met mozziedome, speeltent, buiten zitje onder parasol en een schaduwtentje. We mogen toch wat comfort ervaren als we een week in volle zon en met zoveel mensen doorbrengen vind ik. Zal deze keer toch maar eens pogen wat foto's te maken want dat schiet er de laatste tijd bij in.
De week erna heb ik een paar dagen cursus zodat ik goed onderlegd vrijwillig Joy en andere mini gymnasten kan coachen op de zaterdagochtenden.
Aansluitend gaan we een week naar Perth. Mijn boodschappenlijstje past al bijna niet meer in de koffer en we willen zoveel doen dat we maar moeten gaan loten. Dierentuin, Onderwaterwereld, dagje Rottnest Island enz enz.
Alles bij elkaar heeft Joy dan drie weken vakantie van school en creche en volgens mij is ze daar echt even aan toe.
Ik werk tussendoor en begin binnenkort aan een cursus boekhouden. Heb het niet echt nodig voor mijn werk, maar de organisatie betaald, het is onder werktijd en eigenlijk wel interessant. Heb ik straks mijn eerste Australische papiertje, dat kan vast geen kwaad. Levert me iig opslag op, altijd leuk natuurlijk.
Voorlopig even 'on the road' dus, maar we laten weer van ons horen zodra het kan.
Liefs, Astrid & Joy
Shinju Matsuri
Vandaag ging het Shinju Matsuri Festival van start. Gedurende ruim een week zijn er allerlei multiculturele activiteiten in Broome. Helaas ging dit jaar de parade niet door om politieke redenen.
De Broome gemeente heeft een zusterrelatie met Taiji in Japan tijdelijk opgeschort in protest tegen de jaarlijkse rituele dolfijnenslacht (tienduizenden dolfijnen worden opgejaagd en vermoord, soms als vis verkocht, ga The Cove zien als je meer wilt weten).
Enfin, geen parade maar wel een goede opening met de vlaggenparade van alle in Broome levende nationaliteiten. En daarna muziek en dans, en tussendoor kwam Sammy the Dragon uit zijn grot en heeft het publiek vermaakt met zijn capriolen. Dit is een oude draak uit China die door ruim een dozijn mensen gedragen wordt en alleen tijdens dit festival wakker wordt. De foto is van vorige jaar, als Sammy even rust (camera vergeten vandaag).
De Aziatische gemeenschap doet ook hier veel met eten dus tijdens dergelijke festiviteiten is het altijd kiezen geblazen tussen Indonesisch, Maleisisch, Thais en ander lekker eten. Naast Aboriginals en white fellas zijn deze nationaliteiten het meest vertegenwoordigd in Broome. En natuurlijk kom je vrijwel iedereen die je kent tegen, dus we eindigden op een kleedje in het gras met een paar van mijn en Joy's beste vriend(inn)en, heel gezellig.
Dragon boat races dit jaar gemist helaas, maar er staan nog meer leuke dingen op de agenda. Zondagnamiddag Mardi Grass met goede bands, dus gaan we ook naar toe. Lekker weekend.
Whales at Cable Beach
Vrijdag is onze eerste vrije dag in het weekend. Na een vroege ochtend lekker luieren besloten we een uurtje naar het strand te gaan. Het was weer zo een errug mooie dag: bijna transparant blauwe zee, kalme golven, bijna hoog tij dus vrijwel geen auto's op het strand. Kortom, perfect. Ik besloot me over mijn haaienangst heen te zetten en er alleen in te gaan en eens wat langer dan heel kort in het water te toeven. Het was echt zalig, koel, golven om op te drijven, zo helder als glas. Joy verkoos de branding; zij groef kuiltjes en vond vogelveren, ze heeft zich heerlijk vermaakt. Uiteindelijk zijn we bijna de hele ochtend op het strand geweest. En als cadeautje zag ik tijdens het zwemmen in de verte walvissen spelen. Ik kon niet zien hoeveel het er waren, maar ruim een kwartier hebben we ons staan vergapen aan walvissen die meters uit het water oprijzen om zich met een klap te laten vallen. Geweldig!
De meeste walvissen hebben inmiddels gekalfd iets noordelijker aan de kust en nu begint de trek terug naar de zuidpool. Binnenkort gaan we een walvistour doen en dan zullen we er ws tientallen zien. Toch is het heel bijzonder om ze te aanschouwen vanaf het strand waar we zo vaak zijn en maar een paar km vandaan wonen. Voor de ontelbaarste keer tel ik mijn zegeningen dat wij hier mogen leven en dat Joy hier kan opgroeien.
Blog dip
Even geen inspiratie meer om te schrijven en te delen. Er gebeuren genoeg leuke dingen, het leven is mooi en we genieten. Maar ik ben moe van het eenrichtingverkeer.
Het voelt tegenwoordig bijna exhibitionistisch om te schrijven over ons leven, want van de ontvangers horen we bijna niets terug. Ik begrijp dat een persoonlijke email meer aanspreekt of tot reageren noodt dan een blogpost. Voor mij is het is lastig om te weten wat een rol speelt: de zomer, druk-druk-druk, geen interesse. Zoals een goede vriendin opmerkte, onze levens zijn zo vol dat het toewijding vraagt om contact te onderhouden met mensen die niet in je dagelijkse nabijheid zijn. Zit wat in.
Enfin, voor nu... even stilte.
Het voelt tegenwoordig bijna exhibitionistisch om te schrijven over ons leven, want van de ontvangers horen we bijna niets terug. Ik begrijp dat een persoonlijke email meer aanspreekt of tot reageren noodt dan een blogpost. Voor mij is het is lastig om te weten wat een rol speelt: de zomer, druk-druk-druk, geen interesse. Zoals een goede vriendin opmerkte, onze levens zijn zo vol dat het toewijding vraagt om contact te onderhouden met mensen die niet in je dagelijkse nabijheid zijn. Zit wat in.
Enfin, voor nu... even stilte.
Circus & Science
We zijn naar het circus geweest! Voor ons beiden de eerste keer en we hebben genoten. Ik dacht dat Broome te klein zou zijn voor dergelijke atracties, maar gelukkig niet. Joy vond de motorrijders act het meest indrukwekkend, al denk ik dat die mening vooral gebaseerd is op mijn bewondering. Vier motoren in een ronde kooi, voluit gas rondcirkelend met 10 cm tussen voor en achterwiel van elkaar. Ongekend. De acrobaten waren minstens zo indrukwekkend en de 'slangenmeisjes' die tegenwoordig niet meer zo genoemd worden geloof ik. Grappige clown, fantastische trucs, een illusionist, kortom een twee uur durende show aan welk eind ik zeer aan mijn handen had van het klappen. Het was echt te gek en over een jaar of 2-3 komen ze weer. Wij gaan natuurlijk!
Komend weekend gaan we een weekend weg met Environs Kimberley (een lokale natuurbeschermersorganisatie) in het kader van 'science week'. Vandaag hadden in dit kader al experimenten gedaan op de markt met zonne-energie, ijzervijzel en sop. En Joy heeft eindelijk een slang zelf mogen vasthouden, wat ze geweldig vond. Ze had ook een paar goede vragen over slangen, waar ze antwoord op gekregen heeft. Ik dacht mijzelf ook over de rillingen heen te helpen, had ze wel meerdere keren geaaid inmiddels en durfde het wel aan. Maar jee, dat gevoel van zo een kronkelend lijf dat superzacht aanvoelt en daardoor de impressie geeft licht te zullen zijn. Niet dus, best zwaar en de bewegingen van de spieren gaven mij extra rillingen. Gauw weer teruggegeven dus omdat ik niet weet hoe die beesten op je gevoel reageren, maar achteraf had daar wel een beetje spijt van. Iets langer en ik had wellicht aan het gevoel gewend geraakt en het als iets nieuws en bijzonders omarmd. Lafaard... Enfin, als ik ooit weer de kans krijg dan ga ik er voor!
Volgend weekend dus naar Udialla. (Location: Udialla Springs, Fitzroy River. Udialla Springs is the location of the Oongkalkada Wilderness Camp, a 3000 acre Nyikina property, situated between Broome and Derby and fronting the Fitzroy River.
Event description: Environs Kimberley, Uptuyu Tours, and National Science Week would like to invite you to tag along on this fun and informative tour of one of Australia’s last wild rivers. With our guide Neville Poelina, a local Nyikina man, we will explore the biodiversity of the river and its springs. Scientist Phil Palmer will be demonstrating aquatic sampling techniques.) Normaal gesproken duur of op uitnodiding, dus deze kans laten we niet schieten. We kennen de organisatoren, een aantal mensen die meegaan en Phil, dus verheugen ons op nog een leuk weekend.
Komend weekend gaan we een weekend weg met Environs Kimberley (een lokale natuurbeschermersorganisatie) in het kader van 'science week'. Vandaag hadden in dit kader al experimenten gedaan op de markt met zonne-energie, ijzervijzel en sop. En Joy heeft eindelijk een slang zelf mogen vasthouden, wat ze geweldig vond. Ze had ook een paar goede vragen over slangen, waar ze antwoord op gekregen heeft. Ik dacht mijzelf ook over de rillingen heen te helpen, had ze wel meerdere keren geaaid inmiddels en durfde het wel aan. Maar jee, dat gevoel van zo een kronkelend lijf dat superzacht aanvoelt en daardoor de impressie geeft licht te zullen zijn. Niet dus, best zwaar en de bewegingen van de spieren gaven mij extra rillingen. Gauw weer teruggegeven dus omdat ik niet weet hoe die beesten op je gevoel reageren, maar achteraf had daar wel een beetje spijt van. Iets langer en ik had wellicht aan het gevoel gewend geraakt en het als iets nieuws en bijzonders omarmd. Lafaard... Enfin, als ik ooit weer de kans krijg dan ga ik er voor!
Volgend weekend dus naar Udialla. (Location: Udialla Springs, Fitzroy River. Udialla Springs is the location of the Oongkalkada Wilderness Camp, a 3000 acre Nyikina property, situated between Broome and Derby and fronting the Fitzroy River.
Event description: Environs Kimberley, Uptuyu Tours, and National Science Week would like to invite you to tag along on this fun and informative tour of one of Australia’s last wild rivers. With our guide Neville Poelina, a local Nyikina man, we will explore the biodiversity of the river and its springs. Scientist Phil Palmer will be demonstrating aquatic sampling techniques.) Normaal gesproken duur of op uitnodiding, dus deze kans laten we niet schieten. We kennen de organisatoren, een aantal mensen die meegaan en Phil, dus verheugen ons op nog een leuk weekend.
Australia’s dirty little secret
Actueel nieuws uit Australie over een onderwerp zeer na aan het hart...
http://www.crikey.com.au/2009/07/23/ ian-thorpe-australias-dirty-little-secret/
http://www.crikey.com.au/2009/07/23/ ian-thorpe-australias-dirty-little-secret/
Gemeenschapszin
Wie had ooit gedacht dat de ontwortelde Astrid ooit sterke gemeenschapszins zou krijgen? Ik niet. Het heeft echter toegeslagen. Mijn passie voor mijn omgeving en mijn gevoel voor mensen komen nu samen in de 'community'.
Na ruim een jaar erg op Joy, mijzelf en mijn heel directe omgeving gericht te zijn geweest, is er nu weer ruimte voor de wereld om mij heen. Dat schoot even uit naar het andere uiterste: een periode ben ik erg bezorgd geweest over de staat van de wereld, het tekort aan water, het gebrek aan besef bij mensen over (en actie met betrekking tot) hoe ernstig onze planeet er aan toe is en vooral ook bij die mensen die beslissing nemen namens ons allen enzovoort. Grootse ideeen vloeiden in deze fase, van de wens tot een revolutie in regeringen wereldwijd tot het afschaffen van alle reclame (niet informatie). Ver van mijn invloedsfeer en behoorlijk vermoeiend om zulks een zorgen te hebben en zo te denken. Gelukkig heb ik vrij snel de balans opgemaakt en prompt kwamen er wat projecten voorbij waar ik invloed kan hebben en niet alleen aan de zijlijn sta. En die ik kan behappen zonder enig compromis aan mijn prioriteit: het moederschap.
Sinds kort ben ik lid van een Community Reference Group die zich vrij actief mag bemoeien met de ontwikkeling van Broome Noord, een stadsdeel (want tja, Broome is straks ws geen dorp meer) waar ruim 10 duizend mensen gaan wonen in de komende jaren. Dat betekent ongeveer 40% groei voor Broome. Hoewel ik eerst doembeelden had bij alle vormen van groei, leer ik door het meedenken in deze groep dat er ook echt voordelen zijn aan deze uitbreiding. Er komt namelijk vrij zeker een extra universiteit over een paar jaar, wat zal voorkomen dat hele gezinnen tegen de tijd dat hun kinderen de tienerleeftijd bereiken Broome verlaten voor de grote steden. En mensen hun kinderen niet meer naar een 'boarding school' hoeven sturen. Dat is niet alleen voor mij persoonlijk een opluchting, maar goed voor de samenstelling van de gemeenschap in Broome. En als er een groter vliegveld komt met een directe verbinding met Singapore, dan krijgen wij misschien nog eens visite ;)
Persoonlijk ben ik in deze groep vooral gericht op milieuvriendelijk ontwikkelen en bouwen, zonne-energie, gerecycled watergebruik, veel voet- en fietspaden, 'native' beplanting enz. Maar er komt zoveel bij kijken waar ik weer van leer, dat het echt een heel stimulerende groep is waar ik mijn passie behoorlijk in kwijt kan. De tijd gaat leren hoeveel invloed de groep daadwerkelijk in de uitvoer van het plan gaat hebben.
En dan gaat het nog een stukje verder. Broome is deel van de Kimberley en dit deel an het land wordt bedreigd door de industrie. Ten behoeve van dat grotere geheel neem ik ook deel aan een vers opgerichte Broome Community Development Group die met fondsen van de staat een veelvoud van processen rondom de ontwikkeling van Broome en de Kimberley gaat bewaken en in deze een representant wil zijn voor de gemeenschap. Denk daarbij aan de mogelijke ontwikkelingen van een LNG-precinct maar ook de uitkomsten van alle 'social impact studies'.
Intussen gaat het gewone leven natuurlijk gewoon door en vermaken Joy en ik ons met verschillende dingen. Van simpel thuis samenzijn, spelen, lezen, schrijven, tot de geijkte sociale momenten als verjaardagsfeestjes, etentjes etc. Joy danst nog en zingt nu ook, haar nieuwe lessen heten Musical Theatre. De overige meiden zijn 5-7 jaar oud, maar Joy en Bibi doen met alles mee en vinden het fantastisch. Verder gaat Joy tegenwoordig naar gymnastiek en dat is echt favoriet. Ze is dan ook niet meer te houden tegenwoordig, altijd aan het dansen, koprollen, klimmen en bewegen.
Ook hebben wij een gezamenlijke interesse ontdekt die we hier voluit kunnen leven: de wetenschap en biologie. We hebben geholpen met Sea Grass monitoring, lees hierover op de website meer (http://www.environskimberley.org.au/seagrass.htm). Crab monitoring deden wij een tijdje terug al en in het komend regenseizoen gaan we bijdragen aan Turtle monitoring. Verder staat er een dag walviskijken vanaf een boot op de agenda en een weekend kamperen met een Traditional Owner die ons ook wat wetenschappelijke onderzoekjes gaat aanleren tezamen met rangers (collega's van mij). Ik verheug me er erg op!
Kortom, we vermaken ons en zijn immer blij met ons leven. En missen jullie af en toe. Verdriet slaat alleen toe als er nieuws komt dat reizen in onze richting wordt uitgesteld, maar niet afgesteld hopen we :)
Na ruim een jaar erg op Joy, mijzelf en mijn heel directe omgeving gericht te zijn geweest, is er nu weer ruimte voor de wereld om mij heen. Dat schoot even uit naar het andere uiterste: een periode ben ik erg bezorgd geweest over de staat van de wereld, het tekort aan water, het gebrek aan besef bij mensen over (en actie met betrekking tot) hoe ernstig onze planeet er aan toe is en vooral ook bij die mensen die beslissing nemen namens ons allen enzovoort. Grootse ideeen vloeiden in deze fase, van de wens tot een revolutie in regeringen wereldwijd tot het afschaffen van alle reclame (niet informatie). Ver van mijn invloedsfeer en behoorlijk vermoeiend om zulks een zorgen te hebben en zo te denken. Gelukkig heb ik vrij snel de balans opgemaakt en prompt kwamen er wat projecten voorbij waar ik invloed kan hebben en niet alleen aan de zijlijn sta. En die ik kan behappen zonder enig compromis aan mijn prioriteit: het moederschap.
Sinds kort ben ik lid van een Community Reference Group die zich vrij actief mag bemoeien met de ontwikkeling van Broome Noord, een stadsdeel (want tja, Broome is straks ws geen dorp meer) waar ruim 10 duizend mensen gaan wonen in de komende jaren. Dat betekent ongeveer 40% groei voor Broome. Hoewel ik eerst doembeelden had bij alle vormen van groei, leer ik door het meedenken in deze groep dat er ook echt voordelen zijn aan deze uitbreiding. Er komt namelijk vrij zeker een extra universiteit over een paar jaar, wat zal voorkomen dat hele gezinnen tegen de tijd dat hun kinderen de tienerleeftijd bereiken Broome verlaten voor de grote steden. En mensen hun kinderen niet meer naar een 'boarding school' hoeven sturen. Dat is niet alleen voor mij persoonlijk een opluchting, maar goed voor de samenstelling van de gemeenschap in Broome. En als er een groter vliegveld komt met een directe verbinding met Singapore, dan krijgen wij misschien nog eens visite ;)
Persoonlijk ben ik in deze groep vooral gericht op milieuvriendelijk ontwikkelen en bouwen, zonne-energie, gerecycled watergebruik, veel voet- en fietspaden, 'native' beplanting enz. Maar er komt zoveel bij kijken waar ik weer van leer, dat het echt een heel stimulerende groep is waar ik mijn passie behoorlijk in kwijt kan. De tijd gaat leren hoeveel invloed de groep daadwerkelijk in de uitvoer van het plan gaat hebben.
En dan gaat het nog een stukje verder. Broome is deel van de Kimberley en dit deel an het land wordt bedreigd door de industrie. Ten behoeve van dat grotere geheel neem ik ook deel aan een vers opgerichte Broome Community Development Group die met fondsen van de staat een veelvoud van processen rondom de ontwikkeling van Broome en de Kimberley gaat bewaken en in deze een representant wil zijn voor de gemeenschap. Denk daarbij aan de mogelijke ontwikkelingen van een LNG-precinct maar ook de uitkomsten van alle 'social impact studies'.
Intussen gaat het gewone leven natuurlijk gewoon door en vermaken Joy en ik ons met verschillende dingen. Van simpel thuis samenzijn, spelen, lezen, schrijven, tot de geijkte sociale momenten als verjaardagsfeestjes, etentjes etc. Joy danst nog en zingt nu ook, haar nieuwe lessen heten Musical Theatre. De overige meiden zijn 5-7 jaar oud, maar Joy en Bibi doen met alles mee en vinden het fantastisch. Verder gaat Joy tegenwoordig naar gymnastiek en dat is echt favoriet. Ze is dan ook niet meer te houden tegenwoordig, altijd aan het dansen, koprollen, klimmen en bewegen.
Ook hebben wij een gezamenlijke interesse ontdekt die we hier voluit kunnen leven: de wetenschap en biologie. We hebben geholpen met Sea Grass monitoring, lees hierover op de website meer (http://www.environskimberley.org.au/seagrass.htm). Crab monitoring deden wij een tijdje terug al en in het komend regenseizoen gaan we bijdragen aan Turtle monitoring. Verder staat er een dag walviskijken vanaf een boot op de agenda en een weekend kamperen met een Traditional Owner die ons ook wat wetenschappelijke onderzoekjes gaat aanleren tezamen met rangers (collega's van mij). Ik verheug me er erg op!
Kortom, we vermaken ons en zijn immer blij met ons leven. En missen jullie af en toe. Verdriet slaat alleen toe als er nieuws komt dat reizen in onze richting wordt uitgesteld, maar niet afgesteld hopen we :)
Exploring our Backyard
We zijn weer terug van weggeweest. We hebben zowaar het eerste stuk van de vermaarde Gibb River Road bereisd en hebben een midweek op Mount Hart doorgebracht. Dit is een 'wildernis kamp' ongeveer 550 km van Broome. Het is echt behoorlijk 'in the middle of nowhere' maar een ontzettend mooi gebied. De rit ernaartoe, hoewel lang en in twee delen afgelegd, was op zich al de moeite waard. Het landschap veranderd zo vaak en er is zoveel moois te zien... na diverse stops op de heenweg voor een foto van dit en een foto van dat, ben ik toch maar doorgereden - het werd erg laat.
De 'homestead' van Mt Hart is rond de Barker River aangelegd en dat levert oa een fantastische tuin op met daarin een heel scala aan vogels.
We hebben twee dagen gewandeld en geklommen, in diverse 'gorges' (ravijnen?) in het nabije gebied waarin water overvloedig vloeit en waardoor er veel flora en fauna is. Op de homestead hangen hangmatten, er staan hier en daar schommelstoelen en er is een kano voor een lui ontdekkingstochtje in de kreek. Alle maaltijden waren geregeld en onze meeneemlunch bleek een thermorugzak vol met lekkers, warme en koude drankjes en een supergezonde lunch. Het was echt pittoresk, en we hebben veel foto's en wat filmpjes gemaakt. Ik heb nog steeds niet het licht gezien wat betreft een plek op het internet waarop ik die kwijt kan, dus ik blijf ook deze serie schuldig... sorry :(
Joy verheugde zich vooral op de semi tamme dingo's die op Mt Hart wonen en werd na 48 uur anticipatie nogal verrast door de wilde speeltechnieken van twee dingo's. Die zijn vrij regelmatig rond de homestead te vinden maar zijn soms ook dagenlang op pad. Die dagen troffen wij, maar gelukkig heeft Joy ze voor vertrek toch nog gezien, geaaid en van dichterbij gezien dan verwacht. Een van de dingo's besprong mensen, en ook Joy, van achteren om te spelen klaarblijkelijk. Hoewel Joy daar mentaal wel op voorbereid was, want gewaarschuwd, vond ze het toch echt niet fijn. Dikke tranen dus en daarna toch aanmerkelijk minder enthousiasme.
Op de terugweg hebben wij overnacht op Birdwood Downs. Een cattle station, school of horsemenship en nog meer moois. We verbleven in een schattig klein huisje en konden ongelimiteerd bij de paarden/ponies, wat Joy fantastisch vond. Ik heb genoten van de groentetuin, kwekerij, alle vogels, de fantastische tuinen en de paarden. Zaterdagochtend hebben we een rit van een uur gemaakt, Joy op eigen pony (toeval? een schimmel met stippen en Joy had twee vlechtjes in, helemaal Pipi dus :)). Zij werd geleid door de paardenman en ik zat op een ander paard. Joy was ontspannen en vond het heerlijk, ze vroeg zich wel af waarom ze het paard niet zelf mocht leiden...
Zaterdagmiddag waren we weer thuis en dan blijkt toch: Oost West Thuis Best. Joy heeft wel genoten van de vakantie maar had tijd nodig om te wennen. Tegen de tijd dat ze echt ontspannen kon vertrokken we weer. Eenmaal thuis heeft ze de rest van het weekend gezongen en geneuried terwijl ze speelt en knutselt dat het een lieve lust is. Zelf ben ik ook blij in Broome terug te zijn, vandaag lekker gezwommen bij hoog tij. Toch merk ik dat ik meer en meer naar 'country' verlang en hoop dat wij in de toekomst meer tijd in de bush kunnen doorbrengen. Joy zei ook regelmatig onderweg: 'Mam, kunnen we hier wonen?' De rust, de puurheid, het is zalig. In Broome hebben we een levensstijl die moeilijk te evenaren is, helaas wordt het wel steeds drukker en Broome gaat nog verder groeien de komende jaren, en fors ook. Een balans vinden/bewaren zal een uitdaging blijven denk ik, zowel voor Broome als voor mij persoonlijk.
Na thuiskomst ging het feest nog even door, omdat een vriend van vroeger deze week Broome verlaat - zijn restaurant verkocht heeft en nu overdraagt. Hij had ons een maaltijd beloofd bij thuiskomst en heeft ons zoveel meegegeven dat ik het hele weekend niet hoefde te koken. En nog hemels eten ook, zalige pasta en pizza, een superlekkere salade die zelfs Joy gegeten heeft, een Grolsch pilsje voor mij (haha) en lemon tart met room. En die toet was echt extase, of zoals je hier zegt 'to die for'. Plotseling heb ik een veel beter begrip van romans waarin eten en liefde/lust samengaan.
Wat vakantie vieren betreft heb ik ook weer wat geleerd. Joy heeft behoefte aan routine en aan mensen, net als thuis. Dus de komende vakanties naar een (1) plek en liefst waar kinderen zijn of een vriendje/vriendinnetje meenemen. En voor mij was het echt zalig om mij niet te hoeven bekommeren om het eten, dus als ik kans zie om dat weer eens zo te doen dan ga ik er voor. De hele Gibb River bereizen zal dus nog even moeten wachten...
Tot slot iets heel anders, een filmtip: ik heb me echt bescheurd om Death at a Funeral. Als je die uit de videotheek kan halen, doe het. Huilen van het lachen gegarandeerd :)
A Happy Chocolaty Birthday
Iedereen bedankt voor de felicitaties, toch leuk dat er mensen zijn die aan mijn verjaardag denken - al geef ik er zelf niet zoveel om en ben ikzelf steevast te laat met felicitaties.
Ik heb een heel fijne, gezellige dag gehad. Omdat ik liefst niet mijn verjaardag vier maar er een dametje met mij leeft die altijd in is voor een feestje had ik een 'indulgence morning tea' georganiseerd met zelfgemaakte supersuperchocoladetaart, appeltaart en truffels. Met verse slagroom natuurlijk. En een schaal vol lekker fruit: aardbeien, litchees, papaya, meloen en dragon fruit. Het viel allemaal errug in de smaak en we zijn allemaal de hele dag chocoladehigh geweest. Een vriendin was vorige week jurylid voor een chocolodetaart wedstrijd en ze vond dat ik moeiteloos de eerste prijs gewonnen zou hebben!
Op de koop toe ben ik ontzettend verwend met mooie cadeaus.
Voor en na dit festijn waren wij op het strand. 's Ochtends voor een korte wandeling met de buurhond op Ganthieume Point en tussen de middag voor een korte maar heerlijke zwempartij bij hoogtij op Cable Beach.
's Middags was er een feestje van Joy's vriendinnetje Bibi, die werd vier. Luchtkasteel, ritjes op paard en motor en nog meer suiker.
We zijn nu allebei moe, voldaan, versuikerd en tevreden. En er is nog taart over voor op momenten dat ik weer naar chocola kijken kan...
(En zaterdagavond viel iemand van verbazing om dat ik op het punt stond om 39 jaar te worden, dus er gaat iets goed hier ;), Ik ga iig stoppen met rimpels tellen, ik raak zo bejaard dat ik steeds de tel kwijt raak.)
Dikke zoenen xxxxx Astrid & Joy
Tippy Toes on Stage
Een hele groep 3-5 jarigen openden vandaag een indrukwekkende avond vol dans en zang. En twee mini supersterretjes uit die groep vond ik bijzonder. Joy natuurlijk en haar vriendinnetje Bibi, die stapelgek op dansen is. Ze was Joy's 'cue' vandaag en later Joy de hare. Het was zo leuk om te zien: die kleine frutsels in hun schattige outfits, helemaal trots en dansend dat het een lieve lust was. En de lach als ze hun ouders in het publiek ontdekken, geweldig! Joy kon mij niet vinden, ik zat verborgen tussen de eerste en tweede rij omdat filmen verboden was. Dahag, doe het toch. Dus binnenkort bij de foto's, die al een jaar lang beloofd worden, ook een filmpje van Joy's optreden.
De rest van de optredens waren zo indrukwekkend. Alle leeftijden en stijlen kwamen voorbij en de een danst nog mooier dan de ander. Het niveau van ballet is veel hoger dan ik had verwacht en de hele show was ronduit professioneel. De kostuums alleen al, allemaal door ouders ontworpen en gemaakt. Niet alleen die broekjes en hempjes voor de kleuters, alles! Het draaiboek had geloof ik in totaal 40 optredens (wij zijn halverwege naar huis gegaan). Waarom denk ik dat dit in Amsterdam niet zo was geweest? Dat het anders is omdat het een kleine gemeenschap is met super-enthousiaste mensen die zich helemaal storten in verschillende aspecten van cultuur. Er is bv ook een Worn Art festival, waarin mensen kostuums maken van allerlei materiaal, echt een waar festijn ieder jaar. En je komt altijd mensen tegen die je kent. Iedereen heeft wel eens ergens een keer een grote rol in gespeeld en denkt daar zonder uitzondering met plezier aan terug. Mensen vinden alles hier gewoon leuk en dat is aanstekelijk.
Kijkend naar al dat mooie dansen had ik even spijt dat ik nooit zoiets heb gedaan als kind. En kan het alleen maar beschikbaar maken voor Joy als zij het leuk vindt. Fantastisch dat ook vrouwen in de 40 of nog ouder staan te zingen en dansen dat het een lieve lust is, misschien krijg ik als senior ook nog een herkansing ;)
Na dit half jaar Tippy Toes kan Joy kiezen wat ze komend jaar wil doen: jazz, ballet, tap of music theatre. Ze kiest nu voor MT maar wordt het meest opgezweepd als ze naar jazz kijkt. Zien wat er gebeurd komend jaar...
Joy's 5e verjaardag idee - Pantoffeltjes
We zijn al plannen aan het maken voor Joy's vijfde verjaardag. Waarschijnlijk wordt het een feest met Safari thema en een speurtocht. Maar dat kan nog veranderen.
Vanochtend ging het over eten. Hier wordt op feestjes vaak fairy bread geserveerd, met nog veel andere snacks. Dat is witbrood met boter en gekleurde spikkels erop. Dat kunnen wij natuurlijk wel evenaren; vanochtend besloten wij boterhammetjes met hagelslag en gekleurde muisjes te gaan trakteren op de crèche en op school. Een heel festijn want kinderen hier kennen dat soort typisch Hollandse broodversiering niet. Vervolgens vroeg Joy ga je dan ook pantoffeltjes maken? Eh, pantoffeltjes?! Joy met frons, hard nadenkend, slofjes?! Eh...? Ah! Poffertjes bedoel je! Lachen, gieren, brullen, pantoffeltjes met boter en poedersuiker, dat zou niemand vergeten als traktatie!
Vanochtend ging het over eten. Hier wordt op feestjes vaak fairy bread geserveerd, met nog veel andere snacks. Dat is witbrood met boter en gekleurde spikkels erop. Dat kunnen wij natuurlijk wel evenaren; vanochtend besloten wij boterhammetjes met hagelslag en gekleurde muisjes te gaan trakteren op de crèche en op school. Een heel festijn want kinderen hier kennen dat soort typisch Hollandse broodversiering niet. Vervolgens vroeg Joy ga je dan ook pantoffeltjes maken? Eh, pantoffeltjes?! Joy met frons, hard nadenkend, slofjes?! Eh...? Ah! Poffertjes bedoel je! Lachen, gieren, brullen, pantoffeltjes met boter en poedersuiker, dat zou niemand vergeten als traktatie!
Joy's World
Wist jij dat?
That pink glitter glue can be used as shampoo? Ask Ernie...
Dat in Katcha-land alles precies gaat zoals jij het wilt?
Dat is het land waar Pisi vandaan komt...
Dat geweren er zijn om mee te? schieten!, maar waarop dan? Uhmm, ramen?
That Joy makes a real groovy pink power pirate that has a special gun which cures people?
Dat 'swirling' (rondjes draaien) nog steeds Joy's favoriete dans is en ze dat echt heeeel lang kan volhouden zonder duizelig te worden?
Dat Joy supernetjes tafel kan dekken?
Dat Joy al haar volledige naam kan schrijven? Joy Symphonie Moor. En ook achterstevoren.
Dat Joy altijd bereid is om met mama een dagje te ruilen? Dan gaat zij wel werken op kantoor en dan mag ik spelen op de crèche.
Dat Joy Santa Claus is? En dat zij spontaan, het hele jaar door, heel mooie op maat gemaakte cadeautjes creëert en daarbij rekening houdt met een ieders lievelingskleuren?
Dat 'onderbroekenlol' is dat je al je knuffels en poppen jouw onderbroeken aandoet,, liefst opgetrokken tot over de schouders, en ze dan op een rijtje zet en jij de juf bent?
That whatever Joy does not want to hear at a certain time 'doesn't matter!'? Yes, it does! No, it doesn't! What matters...
Joy echt stapelgek is op katten en honden? En zij ook op haar... En als zij vraagt of zij een hond mag aaien, een kletspraatje maakt en zonder uitzondering vertelt dat zij ook een hond heeft, in Nederland, en dat die Niki heet?
Dat zachte rulle badstofsokken sneeuwlaarzen zijn? Die draag je in Broome met onderbroek, Jip & Janneke hemd en paraplu. Echt waar! En als je nog een paar van die sneeuwlaarzen aan je handen doet dan ben je een hondje. 'Eeuw, eigenlijk is dat te warm'.
Joy niet alleen met kleuren inkleurt maar ook patroontjes tekent?
Het nu Joy's bedtijd is...... welterusten, liefs van Joy
Subscribe to:
Posts (Atom)
