Happy Free, Wet, Bouncy and Green Start of 2010

Happy omdat we erg genieten van het leven, elkaar, het in Broome zijn en nog veeeeel meer. We hebben nog steeds 'grote' vakantie en vermaken ons kostelijk. Ongelofelijk dat er pas twee van de bijna vier weken voorbij zijn, heerlijk!
Free omdat we iedere dag kunnen doen wat we willen. Dat betekent veel spelen, uitslapen, lezen, vrienden zien, zeer weinig geregel of haast. Zalig.
Wet omdat Joy vier weken lang iedere dag zwemles heeft. Ze gaat ontzettend vooruit. Vorig jaar hield ze haar gezicht nog graag droog. Nu komt ze bijna niet meer boven water. Ze duikt al van de kant. Zwemt onder benen door. Voelt zich veilig in het diepe. Dog paddled dat het een lieve lust is. Kortom, vermaakt zich uren in het water en geniet van haar kunnen.
Bouncy omdat ik mijn kans gegrepen heb en iedere dag baantjes zwem. En daarbovenop ook begonnen met oefeningen 's ochtends (de 5 Tibetanen). Ik voel me supergoed en fit. Dat is nu bijna twee jaar wel anders geweest. Vooral omdat we niet meer met Niki lopen en hier vrijwel alles met de auto doen kwam fit in mijn systeem niet meer voor. In februari gaan Joy en ik samen op Taekwondo. We zullen regelmatig blijven zwemmen. En komende week zijn we van plan om Joy te leren remmen en zelf opstappen op haar grote fiets, dus kunnen we na de vakantie ws ook samen gaan fietsen.
Green omdat ik mij gestort heb op een pottuin. In onze tuin overleeft maar heel weinig. Dus wat extra potten met allerlei groens sieren nu onze patio en ook de voortuin moet er nu aan geloven. Vandaag heb ik al een paar boompjes in flinke potten gestopt en daar komen nog wat bloemige struiken bij hoop ik. Dan doet de voortuin ook een beetje mee; nu is dat een groene canope maar daar zie je niet zoveel van als je er door loopt. Ik wil dus meer groen langs het pad en liefst ook bloemen. Idee is dat wij alles gewoon kunnen meenemen als wij naar ons eigen huis gaan verhuizen, want dat komt een keer. En dan kan het allemaal zo de tuin in.

Joy's goede voornemens zijn om mij te laten uitslapen (zonder dat in mijn oor aan te kondigen om 7 uur) en ze gaat proberen problemen beter op te lossen met behulp van de juf (hiermee doelt ze speelconflicten op school). Joy is een leider, en ook een beetje een Miss Bossy Boots soms, iets wat lastig is als je graag met iedereen vriendjes bent. En daar is zij zich wel van bewust.
Mijn goede voornemens zijn om fit te worden (superstart gemaakt daarmee), regelmatig te blijven bewegen en vooral te blijven genieten van alle moois dat het leven ons geeft.
Geen idee meer wat ik mij vorig jaar heb voorgenomen. Zou dat zeggen dat het gelukt is en dat iets niet meer aan de orde is of ligt het inmiddels in 'the too hard basket'...

En jij, heb jij goede voornemens?
x Astrid & Joy

Xmas - Festival of Lights

Ik kan mij nog herinneren dat wij tijdens de avondwandeling met Niki rond deze tijd van het jaar genoten van de kerstlichtjes in de huizen. Mooie raamdecoraties, kaarsjes, bescheiden mooie lichtjes die als rijp over takken gedrapeerd zijn. Kwamen we dan langs een zeker deel in Maldenhof, dan kreeg ik (Joy niet, die genoot) acuut last van plaatsvervangende schaamte, hoe ordinair! Een huis vol gekleurde lichtjes, knipperend, bewegende opblaaskerstmannen en nog meer vreselijks.
Nu Broome. Kerstbomen zijn altijd van plastic. De ballen vaak ook. Wit en zilver zijn uitgestorven kleuren. Tijdens het versieren van de boom gutst het zweet van je af, want hallo, we zitten wel in de 'build up'. Snoepjes kunnen er niet in de boom hangen tenzij je een onvermoeide trits mieren in je huis welkom wilt heten voor de hele kerstperiode. En de versiering moet vooral buiten hangen.
In Broome wordt een competitie gehouden en de winnaar krijgt $ 1500 van het energiebedrijf. En geloof mij, die hebben ze hard nodig! Alle niet prijswinnaars moeten haast wel failliet zijn tegen kerst. In een (ja, 1!) tuin vind je makkelijk: een dozijn rendieren die verlicht naar gras happen, een stuk of zes kerstmannen in het gras of op het dak al dan niet met zonnebril en zwembroek of in traditioneel pak, soms vissend vanaf een boot, diverse schoorstenen met kerstmannen die zich eruit opblazen, hele caroussels met continu vallende sneeuwvlokken, palmbomen of pandanus vol met lichtjes en ieder oppervlakte van het huis, de garage of de tuin dat je ziet is bedekt met lampjes - knipperend of niet, veelkleurig en vooral gewoon veel.
Vorig jaar zijn we met de Engelse dubbeldekkerbus als uitje met de Xmas-tour heel Broome doorgereden. Vanavond gingen we met zijn tweeën, met een ijsje van de M-drive als toetje voor het extra speciaal gevoel. Ik moet toegeven dat ik toch onder de indruk raak. Sommige mensen kunnen ondanks de overdaad en het bontgehalte toch iets moois neerzetten. Van een tuin was ik echt onder de indruk. Een weekend en nog een paar avonden werk is het om het op te zetten. De ontwerpers-huiseigenaren delen vaak 'candy canes' uit aan bezoekers en bewonderaars en veel mensen rijden door Broome rond met het hele gezin om de versiering te bewonderen. Dit gebeurt geloof ik ook in delen van NL, maar ik heb het nooit gedaan. De kerstperiode in NL had ik toch wel op mijn kleine lijstje van dingen die ik wel eens zou kunnen gaan missen. Hier had ik geen hoge verwachting van kerst vieren. En net stonden we daar dan, in luchtige jurkjes onder de palmbomen en sterrenhemel toch van kerstsfeer te genieten. Bizar maar mooi. Ho Ho, Merry Xmas everyone!


PS Op het werk heerste een iets andere kerstsfeer, ik wil jullie onze boom toch ook niet onthouden:

Emigratie-mania

De afgelopen maanden stond onze verjaarskalender vol met verjaardagen. Vooral in NL. En omdat wij toch best wel eens een pakje ontvangen, en dat erg waarderen en ervan genieten, doen wij mee. Bijna wekelijks gingen Joy en ik op stap om op cadeautjesjacht te gaan, met natuurlijk steevast erachteraan het bezoek aan het postkantoor. Cadeautjes moeten lichtgewicht zijn, want de verzendkosten zijn inmiddels een kostenpost hoger dan mijn telefoon-, electriciteit- en waterrekeningen bij elkaar. Nadat Joy en ik een paar keer grommend en brommend thuiskwamen na de zoveelste 'pressy hunt' heb ik besloten: we gaan het niet meer zo doen.
Het is echt ondoenlijk om een familie- en vriendenkring in NL en een vriendenkring hier op deze wijze te onderhouden. Cadeautjes raken steeds verder van de persoon af, omdat een goed boek nou eenmaal te zwaar is om op te sturen. En ondanks mijn kalender zijn we toch vaak te laat. Joy vindt het maken en opsturen van tekeningen niet meer leuk maar een taak. En dan nog het hele circus hier, want ook hier zijn vriend(innet)jes jarig. Bovendien voel ik me soms tov het milieu een halve gek: al die vliegtuigen met pakjes heen en weer met dingen die lief en leuk zijn maar...

Dus mijn allerliefste familieleden, vrienden en vriendinnen, ik ga weer terug naar hoe ik het ooit in NL al deed. Ik geef soms spontaan eens een cadeautje, of stuur een kaartje, als ik iets zie dat echt naar jou toe moet. Maar verwacht alsjeblieft geen tijdige verjaarspost of jaarlijkse pakketjes. Het lukt me gewoon niet meer, het is teveel. Het spijt me. Want ik mis wel degelijk het met liefde uitzoeken van een passend cadeautje, het zelf schrijven van een kaartje en het plakken van de postzegel - met airmail. Als het soms is. Hopelijk komt dat gevoel weer terug, maar voor nu heb ik zelfs de hele kerstgekte besloten te negeren. We 'doen' geen kaartjes, ws zelfs niet digitaal. En ook geen cadeautjes, niet hier of elders. Uitzondering zijn wat kleine presentjes die ik in de loop van het jaar voor Joy heb opgespaard. Want al die keren dat wij voor anderen winkelen komt ze toch wel heel veel tegen wat ze zelluf ook errug leuk vind, en heeft laten gaan. Met een paar van die dingetjes kan ik haar nu verrassen en dat wordt mijn kerstcadeautje. Mooi zo.

Rainy season kicks off with cyclone Laurence

We willen regen en we zullen het krijgen ook. Na maandenlange 'dry season' klare blauwe luchten vormen zich nu de eerste grote en grijze wolken. Vanmiddag om 14 uur was het even spannend; we gingen bijna naar 'yellow alert' wat betekent dat je je huis orkaanklaar moet maken. Alle losse spullen buiten (plantenpotten, trampolines, tafels, stoelen etc etc) moeten binnen opgeslagen zijn. En iedereen haalt nog wat verse boodschappen, zich voorbereidend op een paar dagen in huis en mogelijk een langere periode zonder winkelvoorraadtoevoer (mooi galgje woord). Meestal gaat hier een 'blue alert' aan vooraf en bereid men zich mentaal vooral voor. En waait de storm net boven of net onder Broome voorbij.
Orkanen voor en rond de kersttijd blijken uit statistieken het meest onvoorspelbaar; ze veranderen vaak van richting en kracht en maken het daarmee de meteorologen moeilijk. Laurence is nu onderweg naar Derby, 200 km ten Noord-Oosten van Broome.
Ik heb me een beetje ingelezen, vooral ook op 'storm surges'. Broome is voor tsunami's een hoog risico kustplaats. Weet inmiddels dat als je een kilometer van de kust zit, het veilig zou moeten zijn iggv een storm surge. Wij zitten een km of 2 van de kust, wel vrijwel midden op de landtong.
Voor diegenen die het leuk vinden om wat gedetailleerdere informatie te krijgen dan via het NL weerbericht: op deze website kun je orkanen in onze buurt volgen http://www.bom.gov.au/weather/cyclone

Joy heeft echt wel zin in regen, haar maakt het niet zoveel uit of die in de vorm van een orkaan komt of niet. Ik ben ambivalent; het is goed voor de plantjes, toch wel leuk spannend ook, maar ook eng. What if...
Enfin, de kerstboom staat, Joy heeft haar laatste dag peuterschool achter de rug en wij zijn allebei toe voor een paar weken vrij. Nog een paar werk/crechedagen en dan is het zover. Of die tijd nat wordt of niet, weten we snel genoeg.

Sinterklaas in Broome

Hij is geweest! En hoe...
Joy heeft als een engeltje Sinterklaasliedjes gezongen bij haar schoentjes. Vol verwachting klopte dat hartje, want het gaat natuurlijk toch om de cadeautjes die er hopelijk in zitten de volgende dag. Ze heeft wat ochtenden van vreugde op en neer staan springen 's ochtends als er geen wortels meer in haar schoentjes zaten maar chocolaatjes of cadeautjes. Wat een feest! Gelukkig merkte ze niet op dat zij iedere avond weer diezelfde arme worteltjes uit de koelkast greep voor het paard van Sinterklaas. Die vonden het niet zo frips in de schoenen, dat was duidelijk.
Joy kent inmiddels aardig wat Sinterklaasliedjes en weet het festijn goed uit te leggen aan wie het maar wil horen. Het Pietenpak is weer intensief gedragen en morgen mag ze nog een keer. Joy gaat morgen op school op de deur kloppen en strooien in haar Pietenpak. De juf heeft wat achtergrondinformatie van mij gehad (Wikipedia is toch wel heel handig) en vertelt de kinderen globaal over dit feest uit NL.
Zondag de 6e vierden wij met vier NL gezinnen een echt Sinterklaasfeestje. De helft van de kids was in Pietenpak, we hadden een Zonpiet, een Lachpiet en een Liefpiet (Tom, Joy en Bram). Die jongens zijn zo schattig en aardig. De kinderen hebben gekleurd, geplakt en een paar Pietenmutsen gemaakt. Taai, speculaas en pepernoten en Sinterklaasliedjes (nieuwe stijl, dat wel) op de achtergrond. En uiteindelijk kregen we ze allemaal aan het zingen. Net toen ze goed op gang kwamen werd er toch op de deur gebonkt - ik dacht dat de Piet er dwars doorheen zou komen. Vervolgens vloog ons het strooigoed om de oren en gilden de kinderen het uit. Op zoek naar een Piet bij de voordeur vonden ze een zak van Sinterklaas en kon het uitpakken beginnen. Allemaal een cadeau en een chocoladeletter, wat een bofkonten. Dat soort leuks zit er voor ons volwassenen toch niet meer in helaas.
Daarna kwam het Broome-element in het geheel: met zijn allen het zwembad in voor een paar uur watervertier. We hebben nog gezamenlijk gegeten (BBQ) en uiteindelijk taaiden (pun intended) we rond achten af, want maandag weer school. Het was een zeer geslaagd feest en fijn om met wat leuke Nederlandse mensen rond te hangen. Ze zijn allemaal aardig en interessant, en de eigen taal en cultuur erbij is dan toch een beetje een bonus, iig voor Sinterklaasavond.

Halloween? Dag!

Vorig jaar vierden wij voor het eerst Halloween. Ik nam aan dat het hier zo een beetje was wat St Maarten in Nederland is. Maar nee. Ik liep mee met een groepje kinderen en ondervond dat veel mensen geen idee hadden wat Halloween was en wat zij aanmoesten met die verklede kinderen. Sommige hadden wel een idee, maar geen snoep, dus gaven een bloem, geld of een excuus. Het groepje kinderen zorgden met hun gedrag bij mij voor plaatsvervangende schaamte, dus dit jaar besloot ik thuis te blijven met Joy. Zij was mooi verkleed en geschminkt als regen/ijs-elf en kon niet wachten tot zij snoep kon uitdelen. Omdat ons huis nogal een fikse voortuin en carport heeft, hadden wij lantaarns gemaakt van waxinelichtjes in papieren lunch zakken en een hele rij van weg naar voordeur neergezet.

Het eerste groepje was een flinke kluit jongens die niet verkleed waren en hondsbrutaal. Al 'trick or treat' schreeuwend renden zij de voortuin in. Joy helemaal enthousiast deed de voordeur open en hield de schaal vol snoep voor. Drie seconden later staarde ze verbouwereerd naar een bijna lege schaal. De tweede groep waren twee schuchtere jongetjes, ook niet verkleed, die 'hallo' zeiden en hun handen ophielden. De derde groep was de groep waar Joy vorig jaar mee 'gelopen' had. Leuk verkleed en een stuk beleefder dit jaar. Vervolgens kwamen er nog een paar superstoned half ontklede tienermeiden aan de deur en heb ik besloten er een aan te breien.
Inmiddels heb ik begrepen dat Halloween in Australië nog maar sinds heel kort zijn intrede heeft gedaan. Wat mij betreft doet het snel weer zijn uittrede. Wij gaan hier iig niet meer aan mee doen, wat een sof. Ik had liever mijn herinnering aan St Maarten in Holendrecht onbesmet gelaten en vind het jammer dat Joy het zich niet meer herinnert. Goede reden om een keer in november naar NL te komen. Wij gaan gewoon de feestdagen af: deze keer Koninginnedag, dan een keer Kerst, en een keer St Maarten...

Chicken or egg?

Joy zat weer eens te dralen met avondeten. Dat kan echt makkelijk een uur duren. Ze eet haar bord leeg, allemaal gezond eten, maar soms... is het gewoon lang wachten.
Soms ga ik na een tijdje van tafel en een geliefde breker van de regel 'aan tafel blijven totdat je klaar bent' is: mag ik een knuffel? Dan eet ik verder. Mijn antwoord is meestal: je krijgt een knuffel zodra je je eten op hebt, omdat het meestal niet werkt zoals Joy beloofd. Lastig zo een situatie en ik vertelde Joy over het vraagstuk van het kip of het ei.
Joy dacht er even over na. Het ei was eerst. Maar wie heeft dan het ei gelegd? De kip. En waar komt die kip vandaan? Uit het ei. Enzovoort. Plotseling heeft ze het: De Aboriginal kip was er het eerst! Ik moest zo lachen dat ik de vraag uit welk ei die kip dan kwam maar achterwege heb gelaten.
En we weten in elk geval dat Joy niets is wijsgemaakt over wie de eerste bewoners waren. Voor degenen die het niet weten: Australische kinderen hier hebben tot voor kort niets geleerd over de werkelijke historie van het land, mn wat betreft de Aboriginals en genocide.

Hormones rule

Tenminste, een paar dagen per maand. Ik ben altijd weer verbaasd over de invloed van hormonen. Wildvreemden die ik normaal gesproken waarschijnlijk niet eens zou waarnemen, kunnen een exquise mooie mond hebben, of precies de goede schouders, erg mooie handen en vingers of gewoon onverklaarbaar mannelijk en aantrekkelijk zijn. Van die pure Aussie blokes waar ik normaliter naar kan kijken maar in een wijde boog omheen beweeg, die plotseling toch echt wel wat hebben. Heel wat. Prettige collega's of vrienden kunnen soms van gewoon aardig en okee veranderen in supermannen, hottest man of the year en ik vermoed ineens dat zij bijverdienen als gigolo. Ik zit hen dan te observeren en vraag me af wanneer en waardoor ze zo veranderd zijn, ten goede, ten jummy. Plotseling heb ik alle begrip voor vrije sex (binnen of buiten relaties) en zie ik het hele nut van relaties en monogamie niet in. En dan observeer ik mijzelf, en vooral mijn waarnemingsvermogen toen en nu, en na een poosje, Goddank!, volgt er een aha-erlebnis. Ovulatie. No matter dat ik absoluut niet geïnteresseerd ben in een relatie en er zeker geen kinderen bij wil hebben. Vertel dat maar eens aan mijn lijf. Mijn brein lijkt gekaapt. Wat te doen tegen deze tijdelijke overname? Erom lachen. De kalender een beetje in de gaten houden zodat het me niet overvalt en ik heel domme dingen ga doen waar ik later zonder meer errug veel spijt van zou krijgen. En zeker geen grapjes of opmerkingen maken richting de heren in kwestie. Wegwezen, uit hun buurt, stilte betrachten en geduld hebben. Wachten op de overgang. Of misschien ooit toch nog eens een relatie. Want volgens mij had ik hier geen last van met een man in mijn buurt. Of is mijn geheugen selectief? Waarschijnlijk. Eigenlijk moet ik rond deze tijd van de maand gewoon helemaal niets zeggen of doen. Zeker niet berichtjes zoals deze schrijven, anders breng ik toch nog mensen op verkeerde ideeën. En ik ben het niet, ik heb het niet gedacht en zeker niet hardop gezegd! Het zijn die hormonen, they rule.

Creature Feature

Een beestachtige dag vandaag... Thuis gekomen keek ik de 'natural cockroach trap' na; ik had een paar kleine kakkerlakjes gezien en dacht een plaag in de kiem te smoren. Na twee dagen geen enkele kakkerlak, dus blijkbaar valt het allemaal wel mee. Maar och en wee, vandaag vond ik een kleine gekko in de val. Vastgeplakt naast het lokvoer. De gekko had zijn staart laten vallen in een poging te ontsnappen en helaas bij nadere inspectie zijn achterpootjes gebroken in pogingen zich los te trekken. Onmogelijk voor zo een tenger kwetsbaar diertje en ook ik kon helaas niet helpen. Ik had het vast stukgetrokken in mijn pogingen dus heb besloten het uit zijn lijden te verlossen. Daar word ik dan toch wel heel verdrietig van; een leven beëindigd omdat ik niet hou van sommige insecten. De vallen liggen nu in de prullenbak.
Niet veel later werden we tijdens het avondeten buiten verrast door een wandelende tak, hier een 'stick insect' genoemd. Die is even blijven rondhangen en heeft uiteindelijk een rondleiding gehad op Joy, buurvrouw/collega/vriendin Kaylene en mijn arm. Later vloog hij in de pergola en daar hebben we hem en een nieuwsgierige naderbij gekomen gekko een tijdje zitten observeren. Ze waren ongeveer even groot maar toch wel heel anders en we waren benieuwd wat er zou gebeuren. Niets dus, gewoon er mooi zitten zijn en ons vermaken.
Worden we vervolgens afgeleid door een geluid als een steen die valt. En vervolgens loopt die steen weg! Het bleek een 'hermit crab' in een flinke schelp. Ik heb nog steeds geen idee hoe die op ons terras terecht gekomen is, enige dat ik kan bedenken is dat een grote vogel hem vanaf het strand deze richting op gevlogen heeft een uiteindelijk laten vallen. Dat is best een flinke lift. Of deze krab is ergens naar op reis, en heeft nu helaas pech want groot oponthoud. Hij zit nl in een doos met wat zand, zoutwater en iets om onder of tegenaan te kruipen, omdat wij hem morgen terug gaan brengen naar het strand. Ik kan je zeggen dat zo een krabbetje een behoorlijk luidruchtig logeetje is; het zit maar te graven en te krabben...., heten ze daarom zo? K'ga zo maar even op het internet zoeken wat ze graag eten, behalve dode vis, poep en anders rottend spul. Iets frissers voor op het menu en wat ik hopelijk in huis heb. Je kunt je logeetje toch geen honger laten lijden. En terwijl ik dit schrijf land er een ander bijzonder diertje op mijn arm, een 'leaf insect' maar in miniatuur vorm. Een heel schattig klein soort vlieg/vlindertje met frisgroene blaadjes als vleugels. Is dit een dodewake voor de gekko vraag ik mij af, of wordt mij de kans gegeven iets goed te maken? Who knows... er is leven en wij genieten ervan.
Hoe ging dat vroeger toch, voordat we google hadden? Check this out: http://hermit-crabs.com/index.html - een volledige handleiding over het zorgen voor hermit crabs als huisdieren! Ik heb hem/haar een stukje wortel gegeven, want de krab ziet er wat pips uit, en havermout met LSA (lijnzaad, soya en amandel) en hij vloog er zowat op af. Misschien is het een supercrab...

Happy 5th Birthday Anniversary Joy!

Joy heeft genoten van weer een reeks vieringen voor haar verjaardag.
Het feest begon tijdens onze vakantie in Perth waar onze 'Australische familie' de gelegenheid aangreep om met ons te kunnen vieren. Satrup & Arpito, Prabutha en Sahaj hebben Joy op een heerlijk feestje getracteerd. De tuin was versierd, heerlijk eten geserveerd waaronder een salade met eetbare bloemen, alles uit Prabs' tuin en een chocoladtaart in de vorm van een roos. Het was allemaal erg lekker en gezellig en Joy is ontzettend verwend met veel mooie cadeaus.
Zondag vierden we Joy's verjaardag in Broome, met haar vriendjes en vriendinnetjes. Het was een leuk feest met als thema 'Underwater World'. Spelletjes, een miniatuur speurtocht (met opdrachten als trek een gek gezicht, beweeg als een wriemelende vis en onderwijl clou's oplossend hebben de kinderen een hoop plezier gehad), slingers en ballonnen, de trampoline klaar voor de start en als extra verrassing een lucht-spring-kasteel. De kinderen hebben zich allemaal vermaakt en de ouders hadden het ook naar hun zin, dus een geslaagde vijfde verjaardag viering om op terug te kijken. Joy heeft geholpen met de voorbereidingen: het inpakken van het 'pass the parcel' pakket; een spel waarbij in diverse lagen papier een klein cadeautje wordt ingepakt. De kinderen geven het rond in een kring op muziek en als de muziek stopt mag het kind dat het pakje in handen heeft een laag uitpakken en het presentje houden. Een spel dat nooit mist op Australische feestjes. Ook heeft zij de 'lollie bags' helpen inpakken waarin ook weer kleine hebbedingetjes en wat snoepjes. De Nederlandse invloed kwam terug in het liedjes zingen, snoephappen en een amateuristische taart. Ik had nog nooit met icing gewerkt en de gewenste zeemeermin kon ik niet eens tekenen, dus het werd een visje en gelukkig was Joy er erg blij mee. Zij heeft alle bloemetjes erop versierd en vooral de icing gegeten, de cake vond ze minder interessant.
Vandaag trakteert Joy op school en morgen op de creche en dan is weer welletjes voor een jaar. Veel dank aan alle mensen die Joy een kaartje en/of cadeautje hebben opgestuurd, ze is er erg blij mee! Liefs en groet, Astrid & Joy

Holiday Fun: Bibra Lake

De laatste dag in Perth hebben we een paar uur doorgebracht aan Bibra Lake. Het lijkt wat op de Gaasperplas. In plaats van de wandeling rondom, hebben we lekker met onze vriendinnen rondgehangen. Dwz, Jane en ik, en Joy en Taylor. Heerlijk, even niks.

Holiday Fun: Kings Park & the Zoo

Het is lente in Perth. Los van de vele prachtige bloemen en het relatief vele groen in Perth merken wij dat vooral aan de temperatuur. Het is koud. Overdag gaat het nog, met genoeg kleren aan. Maar ’s ochtends en ’s avonds, jongens, kachel aan, sloffen en veel thee drinken. Het te koud hebben om onze haren te wassen, dat lijkt wel van een ander leven. Enfin, het gaat en de komende dagen gaat de temperatuur elke dag met 2 graden omhoog beloven de weermannen, dus vlak voor vertrek zijn we weer bijna geacclimatiseerd voor Broome.

De botanische tuin in Kings Park stond in volle bloei met vooral wilde plaatselijke bloemen maar ook met bloemen uit Afrika, ooit geplant door een tuinman die de Australiasche ‘natives’ maar saai vond. Prabutha ging met ons mee vandaag, die wilde ook wel weer eens de wilde bloemen zien en inspiratie opdoen voor haar schilderen. Joy heeft de foto’s gemaakt en vond dat erg leuk. We hebben fijn gewandeld en Joy heeft nog een dood eendekuiken getracht te redden door het uit de vijver te vissen. Dat boodt geen soelaas dus die hebben we haar maar terug laten zakken in de vijver en even flink de handen gewassen. De golvende gazonnen zijn goed om lekker op rond te rennen en als bonus konden we Roodkapje en de Boze wolf, Alice in Wonderland en een heks bewonderen. Mooie kostuums van ws een studentenopdracht van de kunstacademie ofzo. Het was wel bijzonder om na ons bezoek aan een weids stadspark uitgezwaaid te worden door een boze wolf.
Daarna stond de dierentuin op het programma. Eerst de Australische dieren: een supergrote estuarine krokodil (een ‘salty’, ons welbekend maar gelukkig zien we die nooit van dichtbij tenzij we dat willen), dingo’s, kangoeroe’s, allerlei vogels, slangen, spinnen etc. Daarna Azie: veel aapsoorten, sunbears, vogels en meer leuks. En daarna de Afrikaanse savanne en het nachtdierhuis. De dierentuin is mooi opgezet en veel van de planten en bomen die er worden gekweekt in de tuinen en langs paden worden regelmatig geoogst en daar leven de dieren van. Het leukst vonden we alledrie de stokstaartjes (meerkatten), altijd leuk maar extra vanwege de jonkies. Die zijn echt superschattig en we kregen er geen genoeg van.

Holiday Fun: Underwater World

Gisteren waren we in Aqwa, vroeger Underwater World. Joy was toch wel het meest onder de indruk van de haaien, die ik een supergroot aquarium rondzwemmen tussen waterschildpadden, pijlstaartroggen en nog veel meer andere vissen. We konden meekijken hoe sommige bezoekers meedoken tussen de haaien. Gelukkig is dat geen vast onderdeel van een normaal bezoek! Andere attracties waren aquaria met vissen die voorkomen langs de diverse kusten van Australië en een 'voel' aquarium waar we zeesterren en roggen konden betasten als ze binnen bereik waren. De rog die eindelijk in de buurt kwam, wilde er snel weer vandoor en in een reflex greep Joy zijn staart vast. Want: ‘Mam, hij wilde weg zwemmen en ik had hem nog niet geaaid’. Maar ja, dat waardeerde de rog niet erg en het is natuurlijk niet de bedoeling. Enfin, nadat de rog even was bijgekomen zwom hij later weer voorbij met voor mijn gevoel argwanende ogen richting Joy.

Onderweg naar het parkeerterrein kwamen we langs een supergroot speelparadijs waar Joy nog een poos gespeeld heeft in een soort apenkooi. Een stapje moeilijker was een klimrek gemaakt van diverse lagen. Kruislings gespannen nylon repen diende als net, waar een kind zich doorheen en op moet wurmen. Dan kunnen ze staan op dit raster om vervolgens een niveau hoger te komen door weer door het raster boven ze te klimmen. Na vijf rasters zijn ze hoog boven en kunnen ze via een grote glijbaan weer naar beneden. Twee kinderen zeiden na een paar minuten dat het te moeilijk was. Joy zette door en kwam goed door de eerste laag, iets gemakkelijker omdat dat raster niet zo hoog was. Alle lagen daarboven hingen op schouderhoogte voor haar. Na vele pogingen kwam ze door de tweede laag door op te springen en zich met gestrekte armen omhoog te werken, met haar billen op de rand en zich dan naar achteren gooiend. Dan kon ze haar knieën optrekken en haar benen door het raster bewegen. Het volgende niveau kreeg ze dit niet meer voor elkaar. Ze heeft het een volle tien minuten geprobeerd en was uiteindelijk te moe voor nog meer pogingen. Ze heeft het supergoed gepoogd en kwam daardoor toch tevreden weer terug naar beneden. Als ze groter is gaan we terug voor de klimrots, abseilwand en nog meer moois waar grote mensen ook mogen spelen... dat wil ik ook wel.

Holiday Fun: The Night Zoo

We zijn nu een paar dagen in Perth en vermaken ons kostelijk. De eerste dagen hebben we vooral in Fremantle doorgebracht, winkelend, etend en alles in ons opnemend. Het is veel, vooral de eerste dag waren we behoorlijk overvallen met alle indrukken. Inmiddels vinden we onze weg en genieten van al die dingen die Broome niet biedt, of waar we in Broome simpelweg niet naar op zoek zijn of tijd voor maken.

Een van de dingen die ik echt wel een beetje mis in Broome is het gebrek aan een (poppen)theater. Wij sprongen beiden een gat in de lucht toen we zagen dat er een voorstelling was zaterdag en gingen helemaal blij op pad. Even vergeten dat in NL sommige voorstellingen al maanden van tevoren uitverkocht zijn, en dat is hier dus ook zo. De dame van de kassa heeft ons laten wachten totdat de voorstelling bijna begon en kon ons toen twee kaartjes verkopen van mensen die wel besteld hadden maar niet opgehaald. Geluksvogels zijn we!
De voorstelling ging over een meisje dat heel graag een huisdier wil, maar dat niet mag omdat ze in een flat in de stad woont. 's Nachts krijgt zij echter visite van de Night Zoo en speelt zij met meerkatten, een olifant, een orang oetan, pinquin en giraffe. Het was een leuke en goede voorstelling en daar kunnen we best een half jaartje op teren. Als er voorstellingen in of rond Amsterdam aangekondigd worden eind april, begin mei, laat het me ajb weten, dan boek ik kaartjes :)

Local Celebrity

We hebben een heel leuke week achter de rug op Gambanan. Ondanks dat ik weinig ingeroosterd was voor kantoor en eerste hulp diensten ivm zorg voor Joy, kon ik toch ook aardig meehelpen in de keuken. Joy heeft zich kostelijk vermaakt al spelend met een paar kinderen, mn die van de koks. Ze heeft wat nieuwe vriendinnetjes gemaakt. Er waren in totaal bijna 400 mensen uit de hele Kimberley inclusief bijna 100 personeel van de organisaties. De meeste mensen kampeerden rond de 'meeting ground'. Wij vonden een mooie kampeerplek in een wat rustiger omgeving, met uitzicht over een baai waar in de ochtend de zon opkwam over het water. Heeeel mooi. Als je bleef kijken, zag je dolfijnen, schildpadden, haaien en scholen vis voorbij komen, goed te zien omdat het water kalm en helder was.
Tussen het werk en spelen door zijn we regelmatig naar mooie stranden in de omgeving geweest: Squaky Beach, Jologo and Kooljaman. Jologo was favoriet, een heel wijds wit strand dat honderden meters ondiep blijft en dus heel mooi blauw en transparant is.
Intussen is in Broome de volgende ronde Sea grass monitoring gepromoot. Wij zijn dan in Perth, maar zijn de laatste dagen vaak aangesproken: 'She is such a cute girl, the curls... hey wait a minute I have seen you somewhere... oh you are on the poster! That is such a cute photo!'.
Deze week heb ik de tweede fase van een training voor Gymnastics Coach ondergaan. Het eerste onderdeel was een online cursus, nu twee dagen praktijk training en dan nog 30 uur coach ervaring en observaties en dan ben ik een geaccrediteerd coach. Niet iets waar ik nou echt op uit was, het overkwam mij een beetje, maar eigenlijk is het wel heel leuk.
Vorige kwam ik een oude vriendin tegen in Broome waar we een paar leuke momenten mee hebben doorgebracht. Zij reist nu terug naar Perth, dus daar gaan we haar zeker ook weer zien. Satrup ligt inmiddels driedubbel in de lappenmand met een ontzettend gekneusde knie, griep en verkoudheid, dus dat wordt nog wat deze week. Of we gaan meedoen, of we gaan verpleegsters spelen, tussen het leuke dingen doen door hopelijk.
Vanmiddag vertrekken we naar Perth voor een weekje vakantie en 'retail therapy'. Joy heeft dan in totaal drie weken geen school en crèche gehad en geniet erg van de pauze.

Out And About

Hallo weer,

Het is schoolvakantie, maar de tijden zijn er niet minder hectisch om. Het is wel allemaal erg leuk gelukkig.

Vrijdag zijn we op een walvistour geweest. Bijzonder hoor, een paar kilometer van de kust en het leven dat je ziet... We hebben genoten van twee 'pods'. Eerst vonden we een moeder met jong waar we ruim een uur langzij gevaren hebben en ze uitgebreid hebben kunnen bewonderen. Daarna vonden we nog een moeder met kalf en een andere koe. Die waren aan het slapen toen we ze troffen en werden helaas in hun dutje gestoord door onze boot, die naar mijn smaak te dichtbij ze kwam. Zij trokken verder, met behoorlijk tempo, en met hen hebben we nog een half uurtje meegevaren. Onderweg zagen we dolfijnen, zeeschildpadden (flat backs en green turtles), zeeslangen in heel verschillende kleuren, twee haaien (op speciaal verzoek van Joy en gelukkig maar een halve meter lang) en een paar logadiles. De boot ging snel als we niet vlakbij walvissen waren en de golven logen er niet om. Joy en ik hebben 'a need for speed' en genoten, maar vier mensen uit de groep met wie wij op tour gingen werden zeeziek. Ik zal jullie de details besparen. Wij hadden deze tour namelijk gewonnen toen we een zandbeeld gemaakt hadden van een walvis, wij is een groep van drie vrouwen en vijf meiden. In plaats van twee gratis kaartjes, hadden we allemaal korting. Grappig was nog de boot waarmee we van strand naar grotere boot vervoerd werden: een rubberboot met motor die drie in/uitklapbare wielen had en dus van het strand de zee in reed en dan wegvoer. En ook zo weer terug, bizar. Helaas gaf de camera het tijdelijk de geest tijdens onze tour.

Morgen vertrekken we voor een week naar Gambanan, vlakbij Kooljaman/Cape Leveque, voor de jaarlijkse bestuursvergadering van de KLC. Honderden mensen gaan daar kamperen en vergaderen, 'on country', en dat is nogal een organisatie. Mijn diensten zijn halve dagen kantoor en eerste hulp, ik ben benieuwd. Joy gaat gewoon mee en die heeft haar piratenpleisters al klaar en een taakverdeling bedacht. We gaan ons goed installen met mozziedome, speeltent, buiten zitje onder parasol en een schaduwtentje. We mogen toch wat comfort ervaren als we een week in volle zon en met zoveel mensen doorbrengen vind ik. Zal deze keer toch maar eens pogen wat foto's te maken want dat schiet er de laatste tijd bij in.

De week erna heb ik een paar dagen cursus zodat ik goed onderlegd vrijwillig Joy en andere mini gymnasten kan coachen op de zaterdagochtenden.

Aansluitend gaan we een week naar Perth. Mijn boodschappenlijstje past al bijna niet meer in de koffer en we willen zoveel doen dat we maar moeten gaan loten. Dierentuin, Onderwaterwereld, dagje Rottnest Island enz enz.

Alles bij elkaar heeft Joy dan drie weken vakantie van school en creche en volgens mij is ze daar echt even aan toe.
Ik werk tussendoor en begin binnenkort aan een cursus boekhouden. Heb het niet echt nodig voor mijn werk, maar de organisatie betaald, het is onder werktijd en eigenlijk wel interessant. Heb ik straks mijn eerste Australische papiertje, dat kan vast geen kwaad. Levert me iig opslag op, altijd leuk natuurlijk.

Voorlopig even 'on the road' dus, maar we laten weer van ons horen zodra het kan.
Liefs, Astrid & Joy

Shinju Matsuri

Vandaag ging het Shinju Matsuri Festival van start. Gedurende ruim een week zijn er allerlei multiculturele activiteiten in Broome. Helaas ging dit jaar de parade niet door om politieke redenen.
De Broome gemeente heeft een zusterrelatie met Taiji in Japan tijdelijk opgeschort in protest tegen de jaarlijkse rituele dolfijnenslacht (tienduizenden dolfijnen worden opgejaagd en vermoord, soms als vis verkocht, ga The Cove zien als je meer wilt weten).
Enfin, geen parade maar wel een goede opening met de vlaggenparade van alle in Broome levende nationaliteiten. En daarna muziek en dans, en tussendoor kwam Sammy the Dragon uit zijn grot en heeft het publiek vermaakt met zijn capriolen. Dit is een oude draak uit China die door ruim een dozijn mensen gedragen wordt en alleen tijdens dit festival wakker wordt. De foto is van vorige jaar, als Sammy even rust (camera vergeten vandaag).
De Aziatische gemeenschap doet ook hier veel met eten dus tijdens dergelijke festiviteiten is het altijd kiezen geblazen tussen Indonesisch, Maleisisch, Thais en ander lekker eten. Naast Aboriginals en white fellas zijn deze nationaliteiten het meest vertegenwoordigd in Broome. En natuurlijk kom je vrijwel iedereen die je kent tegen, dus we eindigden op een kleedje in het gras met een paar van mijn en Joy's beste vriend(inn)en, heel gezellig.
Dragon boat races dit jaar gemist helaas, maar er staan nog meer leuke dingen op de agenda. Zondagnamiddag Mardi Grass met goede bands, dus gaan we ook naar toe. Lekker weekend.

Whales at Cable Beach

Vrijdag is onze eerste vrije dag in het weekend. Na een vroege ochtend lekker luieren besloten we een uurtje naar het strand te gaan. Het was weer zo een errug mooie dag: bijna transparant blauwe zee, kalme golven, bijna hoog tij dus vrijwel geen auto's op het strand. Kortom, perfect. Ik besloot me over mijn haaienangst heen te zetten en er alleen in te gaan en eens wat langer dan heel kort in het water te toeven. Het was echt zalig, koel, golven om op te drijven, zo helder als glas. Joy verkoos de branding; zij groef kuiltjes en vond vogelveren, ze heeft zich heerlijk vermaakt. Uiteindelijk zijn we bijna de hele ochtend op het strand geweest. En als cadeautje zag ik tijdens het zwemmen in de verte walvissen spelen. Ik kon niet zien hoeveel het er waren, maar ruim een kwartier hebben we ons staan vergapen aan walvissen die meters uit het water oprijzen om zich met een klap te laten vallen. Geweldig!
De meeste walvissen hebben inmiddels gekalfd iets noordelijker aan de kust en nu begint de trek terug naar de zuidpool. Binnenkort gaan we een walvistour doen en dan zullen we er ws tientallen zien. Toch is het heel bijzonder om ze te aanschouwen vanaf het strand waar we zo vaak zijn en maar een paar km vandaan wonen. Voor de ontelbaarste keer tel ik mijn zegeningen dat wij hier mogen leven en dat Joy hier kan opgroeien.

Blog dip

Even geen inspiratie meer om te schrijven en te delen. Er gebeuren genoeg leuke dingen, het leven is mooi en we genieten. Maar ik ben moe van het eenrichtingverkeer.
Het voelt tegenwoordig bijna exhibitionistisch om te schrijven over ons leven, want van de ontvangers horen we bijna niets terug. Ik begrijp dat een persoonlijke email meer aanspreekt of tot reageren noodt dan een blogpost. Voor mij is het is lastig om te weten wat een rol speelt: de zomer, druk-druk-druk, geen interesse. Zoals een goede vriendin opmerkte, onze levens zijn zo vol dat het toewijding vraagt om contact te onderhouden met mensen die niet in je dagelijkse nabijheid zijn. Zit wat in.
Enfin, voor nu... even stilte.

Circus & Science

We zijn naar het circus geweest! Voor ons beiden de eerste keer en we hebben genoten. Ik dacht dat Broome te klein zou zijn voor dergelijke atracties, maar gelukkig niet. Joy vond de motorrijders act het meest indrukwekkend, al denk ik dat die mening vooral gebaseerd is op mijn bewondering. Vier motoren in een ronde kooi, voluit gas rondcirkelend met 10 cm tussen voor en achterwiel van elkaar. Ongekend. De acrobaten waren minstens zo indrukwekkend en de 'slangenmeisjes' die tegenwoordig niet meer zo genoemd worden geloof ik. Grappige clown, fantastische trucs, een illusionist, kortom een twee uur durende show aan welk eind ik zeer aan mijn handen had van het klappen. Het was echt te gek en over een jaar of 2-3 komen ze weer. Wij gaan natuurlijk!

Komend weekend gaan we een weekend weg met Environs Kimberley (een lokale natuurbeschermersorganisatie) in het kader van 'science week'. Vandaag hadden in dit kader al experimenten gedaan op de markt met zonne-energie, ijzervijzel en sop. En Joy heeft eindelijk een slang zelf mogen vasthouden, wat ze geweldig vond. Ze had ook een paar goede vragen over slangen, waar ze antwoord op gekregen heeft. Ik dacht mijzelf ook over de rillingen heen te helpen, had ze wel meerdere keren geaaid inmiddels en durfde het wel aan. Maar jee, dat gevoel van zo een kronkelend lijf dat superzacht aanvoelt en daardoor de impressie geeft licht te zullen zijn. Niet dus, best zwaar en de bewegingen van de spieren gaven mij extra rillingen. Gauw weer teruggegeven dus omdat ik niet weet hoe die beesten op je gevoel reageren, maar achteraf had daar wel een beetje spijt van. Iets langer en ik had wellicht aan het gevoel gewend geraakt en het als iets nieuws en bijzonders omarmd. Lafaard... Enfin, als ik ooit weer de kans krijg dan ga ik er voor!
Volgend weekend dus naar Udialla. (Location: Udialla Springs, Fitzroy River. Udialla Springs is the location of the Oongkalkada Wilderness Camp, a 3000 acre Nyikina property, situated between Broome and Derby and fronting the Fitzroy River.
Event description: Environs Kimberley, Uptuyu Tours, and National Science Week would like to invite you to tag along on this fun and informative tour of one of Australia’s last wild rivers. With our guide Neville Poelina, a local Nyikina man, we will explore the biodiversity of the river and its springs. Scientist Phil Palmer will be demonstrating aquatic sampling techniques.) Normaal gesproken duur of op uitnodiding, dus deze kans laten we niet schieten. We kennen de organisatoren, een aantal mensen die meegaan en Phil, dus verheugen ons op nog een leuk weekend.